اثر پاسخگویی تقاضای یکپارچه بر برنامهریزی مقاوم سیستمهای آب-انرژی محلی در حضور خودروهای الکتریکی و هیدروژنی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده و پژوهشکدۀ مهندسی و پدافند غیرعامل، دانشگاه جامع امام حسین (ع)
2 مربی دانشکده و پژوهشکدۀ مهندسی و پدافند غیرعامل، دانشگاه جامع امام حسین (ع)
doi
10.22059/ses.2023.348024.1014چکیده
پاسخگویی تقاضای یکپارچه به طور مؤثر استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و بهبود بهرهوری انرژی در سیستمهای با چندین حامل انرژی را ترویج میدهد. مقاله یک مدل برنامهریزی مقاوم برای سیستمهای انرژی محلی مبتنی بر برق، سرمایش، هیدروژن و آب در حضور خودروهای الکتریکی و هیدروژنی پیشنهاد میدهد. به علاوه، نقش پاسخگویی تقاضای یکپارچه مبتنی بر برق و سرمایش در جهت کاهش هزینۀ بهرهبرداری سیستم آبـ انرژی محلی بررسی میشود. سیستم انرژی محلی به منابع تولید برق، دستگاه آب شیرین کن، توربین بادی، سیستمهای ذخیرهساز آب، برق، سرمایش و هیدروژن، واحد تبدیل برق به هیدروژن و چیلر الکتریکی به منظور تأمین همزمان تقاضاهای آبـ انرژی مجهز است. به منظور مدلسازی عدم قطعیت توان تولیدی باد، از یک رویکرد بهینهسازی مقاوم بدون نیاز به تابع چگالی احتمال و تولید سناریو استفاده میشود که برنامهریزی بهینۀ سیستم آبـ انرژی را در برابر تغییرات تولید توان باد استوار میسازد. همچنین، این رویکرد بهرهبردار را قادر میسازد تا یک رویکرد ریسکگریز را اعمال کند. نتایج عددی نشان میدهد استفاده از پاسخگویی تقاضای یکپارچه در کنار سیستمهای ذخیرهساز آبـ انرژی سبب کاهش کل هزینۀ بهرهبرداری سیستم محلی تا 6/5 درصد میشود.