اثر پاسخگویی تقاضای یکپارچه بر برنامه‌ریزی مقاوم سیستم‌های آب-انرژی محلی در حضور خودروهای الکتریکی و هیدروژنی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده و پژوهشکدۀ مهندسی و پدافند غیرعامل، دانشگاه جامع امام حسین (ع)

2 مربی دانشکده و پژوهشکدۀ مهندسی و پدافند غیرعامل، دانشگاه جامع امام حسین (ع)

doi
10.22059/ses.2023.348024.1014
چکیده

پاسخ‌گویی تقاضای یکپارچه به طور مؤثر استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و بهبود بهره‏‏وری انرژی در سیستم‏های با چندین حامل انرژی را ترویج می‏دهد. مقاله یک مدل برنامه‏ریزی مقاوم برای سیستم‏های انرژی محلی مبتنی بر برق، سرمایش، هیدروژن و آب در حضور خودروهای الکتریکی و هیدروژنی پیشنهاد می‏دهد. به علاوه، نقش پاسخ‌گویی تقاضای یکپارچه مبتنی بر برق و سرمایش در جهت کاهش هزینۀ بهره‏برداری سیستم آب‌ـ انرژی محلی بررسی می‏شود. سیستم انرژی محلی به منابع تولید برق، دستگاه آب شیرین کن، توربین بادی، سیستم‏های ذخیره‏ساز آب، برق، سرمایش و هیدروژن، واحد تبدیل برق به هیدروژن و چیلر الکتریکی به منظور تأمین هم‌زمان تقاضاهای آب‌ـ انرژی مجهز است. به منظور مدل‌سازی عدم قطعیت توان تولیدی باد، از یک رویکرد بهینه‌‌سازی مقاوم بدون نیاز به تابع چگالی احتمال و تولید سناریو استفاده می‏شود که برنامه‏ریزی بهینۀ سیستم آب‌ـ انرژی را در برابر تغییرات تولید توان باد استوار می‏سازد. همچنین، این رویکرد بهره‏بردار را قادر می‏سازد تا یک رویکرد ریسک‏گریز را اعمال کند. نتایج عددی نشان می‏دهد استفاده از پاسخ‌گویی تقاضای یکپارچه در کنار سیستم‏های ذخیره‌ساز آب‌ـ انرژی سبب کاهش کل هزینۀ بهره‏برداری سیستم محلی تا 6/5 درصد می‏شود.