فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر نسبت‌های متفاوت لسیتین-کلسترول بر اندازه ذرات، درون‌پوشانی و پایداری این دو ویژگی در طول زمان است. همچنین بررسی کارایی روش ترکیبی هیدراسیون لایه نازک-سونیکاسیون برای رفع مشکلات بزرگی اندازه ذرات و توزیع غیریکنواخت اندازه ذرات است. روش کار: تیمارهایی آزمایشی در این پژوهش شامل نسبت‌های ترکیبی لسیتین-کلسترول ( 30-30، 40-20، 50-10 و 60-0) می‌باشد. با توجه به عدم امتزاج‌پذیری بتاکاروتن با آب، فرمولاسیون‌های نانولیپوزوم‌ها با استفاده از روش ترکیبی هیدراسیون لایة نازک- سونیکاسیون تولید گردید. برای کاهش اندازه ذرات، مخلوط لیپوزومی به داخل حمام یخ (به منظور اجتناب از اعمال انرژی مازاد به داخل محلول و پیش‌‌گیری از هیدرولیز و اکسیداسیون لیپید) و سونیکاتور پروب منتقل شد و 10 سیکل 1 دقیقه‌ای با 1 دقیقه استراحت ما بین سیکل‌ها به مخلوط اعمال شد. نتایج: نتایج نشان داد که اثر غلظت‌های ترکیبی لسیتین-کلسترول بر تغییرات اندازه ذارت، توزیع اندازه (PDI) ذرات، بازده درون‌پوشانی و پتانسیل زتا معنی‌دار است. با افزودن کلسترول به نسبت 5:1 به لسیتین اندازه ذرات و توزیع اندازه ذرات کاهش و بازده درون‌پوشانی افزایش یافت، اما با افزایش بیشتر نسبت کلسترول به لسیتین اندازه ذرات و توزیع اندازه ذرات افزایش و بازده درون‌پوشانی کاهش یافت. همچنین پتانسیل زتای تمام نمونه‌ها در محدوده مطلوبی قرار داشت و با افزایش کلسترول اندازه پتانسیل زتا افزایش یافت. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن کلسترول به نسبت 5:1 به لسیتین در ساختار نانولیپوزوم باعث می‌شود که در بازه زمانی 60 روز اندازه ذرات و کارایی درون‌پوشانی بتاکاروتن نسبت به ساختار نانولیپوزوم فاقد کلسترول پایداری بیشتری داشته باشد. همچنین آزمون FTIR مشخص کرد که ذرات بتاکاروتن به خوبی درون ساختار نانولیپوزوم‌ها به دام افتاده است.