تأثیر سطوح مختلف تمرین بر ویژگی‌های نمو و بالیدگی جنسی دختران ورزشکار

نویسندگان

1 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اراک، اراک، دانشگاه اراک، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، اراک، ایران

2 کارشناس‌ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، گرایش رفتار حرکتی، دانشگاه اراک، دانشکدۀ علوم انسانی؛ گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی اراک، ایران

3 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اراک، اراک، دانشگاه اراک، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، اراک، ایران

doi
10.22059/jmlm.2017.61027
چکیده

  هدف این مطالعه بررسی تأثیر رشتۀ مختلف ورزشی و سطوح مختلف تمرین و اثر تعاملی آنها بر شاخص­های نمو و بالیدگی جنسی دختران ورزشکار نوجوان بود. جامعۀ آماری پژوهش، کلیۀ دختران ورزشکار نوجوان 17-9 سالۀ سه رشتۀ ژیمناستیک، والیبال و تنیس روی میز شهر اراک بودند و نمونه شامل 49 ژیمناست، 82 والیبالیست و 38 بازیکن تنیس روی میز بود که به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده­ها شامل پرسشنامۀ جمعیت‌شناختی، پرسشنامۀ ارزیابی فعالیت بدنی نوجوانان، جدول تانر و روش مقاومت بیوالکتریکی بود. برای بررسی و تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس (در سطح معنا‌داری 5 0/0≥P) استفاده شد. نتایج نشان داد رشته­های مختلف ورزشی تأثیر معنا‌داری بر شاخص‌های قد، طول پا و چربی داشت (05/0>P). سطوح مختلف تمرین بر شاخص‌های چربی تأثیر معنا‌داری داشت (5 0/0≥P). اثر تعاملی رشتۀ مختلف ورزشی و سطوح مختلف تمرین بر شاخص‌های نمو و بالیدگی جنسی تأثیر معنا‌داری نداشت (5 0/0≤P). نتیجه اینکه ورزشکاران در حالی در این سه رشته وارد می‌شوند که ویژگی‌های نموی‌شان‌ متناسب با نیاز آن رشتۀ ورزشی باشد. همچنین حداکثر 10 ساعت تمرین ورزشی در هفته بر شاخص‌های نمو و بالیدگی جنسی ورزشکاران اثر معکوسی به‌جای نمی‌گذارد.