بکارگیری تکنیک توابع متعامد تجربی (EOF) در تحلیل داده های بارندگی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده فنی و مهندسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.
doi
چکیده
تغییرات اقلیمی در دهه گذشته تأثیرات جدی بر امنیت غذایی و معیشت در مناطق مختلف جهان گذاشته است. EOF یکی از روشهای مهم برای مطالعه الگویهای بارندگی در یک منطقه است. اهداف مهم مقاله شامل تعییین بهترین ضرایب وزنی و توابع فراوانی، تعیین مناطق همگن، مدلسازی سریهای زمانی فصلی و یافتن منحنیهای خشکسالی هواشناسی بزرگی- مساحت- فراوانی (SAF) و تداوم- مساحت- فراوانی (DAF) در حوضههای کارون، دز و کرخه میباشد. برای نیل به اهداف فوق، سریهای زمانی بارندگی 69 ایستگاه هواشناسی وزارت نیرو در حوضههای تحقیق انتخاب گردید پس از کنترل کیفی و آزمون و بازسازی دادهها توابع فراوانی و چهار ضریب وزنی (EOF) حاصل و در ادامه با همگنسازی منطقه تغییرات بارندگی با ایجاد 291 سلول در محیط ArcGIS9.3 به روش میانیابی کریجینگ معمولی بررسی شد. با انجام درونیابی برای ضرایب وزنی (EOF) اول تا چهارم مشخص گردید مدلهای نیمتغییرنمای کروی با درجه روند پلینومیال دوم و عدم ایزوتروپی، گوسی بدون روند و دارای ایزوتروپی، گوسی با درجه روند دو و عدم ایزوتروپی و کروی با درجه روند دوم و عدم ایزوتروپی به ترتیب دارای بهترین برازش بودند. از همگنسازی منطقه مشاهده گردید که مناطق جنوبی خوزستان و بخشهایی از شرق چهار محال و بختیاری دارای حداقل میانگین بارش ماهانه (mm24.3-14.5) و مناطق شمال خوزستان و جنوب لرستان دارای حداکثر میانگین بارش ماهانه (mm80.4-65.3) میباشند. در ادامه با استفاده از روش مدلسازی استوکاستیک ARMA با برنامه SAMS برای هر سلول برای 4 سری زمانی توابع فراوانی (PC) 12000داده بارندگی تولید و سپس تحلیل خشکسالیها انجام شد. نتایج نشان داد که توزیعهای آماری Gamma و Log-Normal برای دوره بازگشتهای 5، 10، 50، 100 و 200 سال به ترتیب برای سریهای حجم کمبود نسبی و تداوم خشکسالی دارای بهترین برازش هستند.