مدیریت اقتصادی- محیط زیستی اراضی زارعی با تأکید بر کاهش برداشت آب زیرزمینی در شرایط عدم قطعیت بارندگی: مطالعه موردی منطقه قرهطغان نکا
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
doi
چکیده
خشکسالی در سالهای اخیر و استخراج مستمر آب از طریق حفر چاههای عمیق منجر به افت سطح آب زیرزمینی شده است. بنابراین لازم است بهمنظور مدیریت مصرف آب زیرزمینی برای بهکارگیری پایدار منابع آب و همچنین حفظ تعادل محیط زیستی در این منبع مهم، تحقیقات و سیاستهای مناسبی صورت گیرد. در مطالعه حاضر بهمنظور استفاده بهینه از آب زیرزمینی منطقه زراعی قره طغان نکا، از رویکرد تحلیل تصمیمگیری چندمعیاره تصادفی در شرایط عدم قطعیت در بارندگی استفاده شده است. دادههای مورد نیاز بهصورت کتابخانهای جمعآوری شد و جهت برآورد نتایج از نرمافزار GAMS استفاده گردید. برمبنای نتایج، افزایش احتمال بارندگی تا 99 درصد منجر به افزایش سود ناخالص زراعی در منطقه گردید. بهگونهای که در سناریوهای احتمال 95 و 99 درصد بارندگی نسبت به احتمال 90 درصد، سود ناخالص بهترتیب حدود 1/44 و 4/13 درصد افزایش داشت. در این شرایط میزان برداشت آب زیرزمینی در سناریوهای مختلف، بدون تغییر ولی سهم آب زیرزمینی از کل آب مصرفی با کاهش مواجه شد. در مقابل، در شرایط کاهش احتمال بارندگی به 99 درصد نسبت به احتمال 90 درصد، سود ناخالص الگوی کشت پیشنهادی، حدود 33/3 درصد کاهش یافت. در این شرایط میزان برداشت آب زیرزمینی نیز به دلیل پایین بودن سطح آب زیرزمینی منطقه و نامناسب بودن آن به لحاظ شوری، در حدود 32/8 درصد کاهش نشان داد. ولی سهم مصرف آب زیرزمینی نسبت به شرایط موجود و در تمامی سناریوهای مذکور، ثابت ماند. لذا با توجه به سهم بالای آب زیرزمینی در کشاورزی منطقه، همچنین افزایش زیان کشاورزان و احتمال افت سطح آبهای زیرزمینی در سالهای کم بارش، پیشنهاد میشود برای مدیریت بهینه و بهبود شرایط محیطزیستی آب زیرزمینی منطقه و همچنین حمایت از وضعیت درآمدی کشاورزان، شرایط مناسب برای استفاده از آبهای سطحی در منطقه مورد مطالعه فراهم گردد.