تبیین دلالات کنایات تعریضی و ارتباط آن با شیوه بعثت پیامبر (ص): تمثیل «إِیَّاکِ أَعْنِی وَ اسْمَعِی یَا جَارَة»
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی ایلام.
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
doi
10.30479/mfh.2025.21360.2433چکیده
قرآن کریم بر اساس بُعد فرازمانی و فرامکانی خود، از شیوههای مختلفی جهت بیان اهداف و مقاصد خود بهره برده است. سبک نزول قرآن به روش کنایی و بعثت نبی مکرم (ص) بر مبنای تعریض و همخوانی آنان با یکدیگر، ضمن توجه به حدیث امام جعفرصادق (ع) که نزول قرآن را به سبک «إِیَّاکِ أَعْنِی وَ اسْمَعِی یَا جَارَة» دانسته، نشاندهنده آن است که این سبک نزول، اهدافی را دنبال نموده است که پژوهش حاضر در پی آن است. این مقاله از روش توصیف و تحلیل روایات مورد بحث و شواهد قرآنی مرتبط بهره گرفته و با استفاده از منابع روایی و تفسیری اسناد کتابخانهای، به نتایج ذیل دست یافته است: نزول قرآن بر مبنای «إِیَّاکِ أَعْنِی وَ اسْمَعِی یَا جَارَة» نه فقط در مورد آیات عتاب پیامبر (ص) و نه فقط به عنوان یک قائدهی ادبی و بلاغی، بلکه در سطحی بالاتر، قائدهای تفسیری برای فهم بهتر و عمیقتر همه آیات قرآن کریم محسوب میشود. از دیگر نتایج آنکه، همسویی بعثت پیامبر (ص) بر مبنای تعریض و سبک نزول قرآن بر مبنای کنایه، حکایت از آن دارد که با توجه به حساسیتهای موجود از سوی دشمنان در زمان پیامبر (ص) و ضمانت خداوند در خصوص صیانت از قرآن کریم، هر دو شیوه، اهداف واحد و البته اساسی را دنبال کرده که میتوان به تدبیر حکومتی پیامبر (ص) جهت حفظ اسلام، آزمودن امت، تعقلگرایی، تبیین جایگاه و منزلت واقعی اهل بیت (ع) و معرفی آن به آیندگان و حفظ و صیانتِ قرآن کریم از تحریف به وسیله دشمنان اشاره نمود.