مهندسی فرهنگی، لازمه «تعالی» جامعه اسلامی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و دانشجوی دکتری مدیریت سیاستگذاری عمومی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف جامعه و نظام اسلامی، تعالی معنوی و مادّی آحاد امّت اسلامی است. در چنین نظامی، تعالی انسان و نه بهره بردن هر چه بیشتر از تمتعات حیوانی اصالت خواهد داشت. برای فراهم آوردن چنین شرایطی لازم است نظامهای فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور بر مبنای ارزشهای اسلامی، پایهریزی و سازماندهی شوند تا نه تنها عوارض نامطلوبی را بر فرهنگ جامعه نگذارند، بلکه خود تعمیقگر ارزشهای اسلامی باشند. این رویکرد فعالانه در مقابل رویکردی انفعالی قرار میگیرد که در آن نظامهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، فارغ از چشمانداز فرهنگی مطلوب پایهریزی شده آنگاه عوارض و آثار این نظامها بر فرهنگ ارزیابی میگردد و در جهت کاهش عوارض منفی تلاش میشود. در این مقاله پارادایم تعالی (با محوریت فرهنگ) به عنوان جایگزینی برای پارادایم توسعه (با محوریت اقتصاد) تبیین شده و مهندسی فرهنگی در سطوح مختلف به عنوان چارچوب برنامهریزی کلان این نظامِ تعالیبخش مورد بحث قرار میگیرد.