اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر بهبود راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و سازگاری اجتماعی زنان نابارور

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

4 کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، ایران

doi
10.22038/jfmh.2017.8988
چکیده

مقدمه: زنان نابارور با مشکلات هیجانی و استرس­های روانشناختی زیادی روبرو هستند که سازگاری اجتماعی و کیفیت زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می­دهد. در این پژوهش هدف اصلی بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر بهبود راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و سازگاری اجتماعی زنان نابارور می باشد.روش­کار: در این پژوهش بالینی  40 زوج ناباور مراجعه کننده به کلینیک خانواده و کودک دانشگاه شهید بهشتی تهران انتخاب و در گروه­های آزمون (20 نفر) و شاهد (20 نفر) قرار گرفتند. برای گروه آزمون، 8  جلسه­ درمان فراتشخیصی یکپارچه (هر جلسه 90 دقیقه­) برگزار شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و مقیاس سازگاری اجتماعی بود. همچنین مصاحبه بالینی برای اختلالات محور یک و دو استفادهشده است. داده­ها­ی به­دست آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس و نرم ­افزار آماری SPSS، تجزیه و تحلیل شد.یافته­ها: درمان فراتشخیصی یکپارچه اثر معنی­داری بر افزایش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و سازگاری اجتماعی در زنان نابارور دارد. این تغییرات برای متغیرهای تمرکز مثبت مجدد/برنامه ریزی،  ارزیابی مثبت/دیدگاه وسیع‌تر، پذیرش و سرزنش دیگران به ترتیب  35/0 ،    28 /0 ، 56/0 و 43/0 بوده است. همچنین برای متغیرهای سازگاری در خانه ، سازگاری عاطفی/ هیجانی و سازگاری اجتماعی تغییرات حاصل شده به ترتیب 53/0 ، 46/0  و 16/0 حاصل شد.  نتیجه­گیری: نتیجه این مطالعه نشان داد درمان فراتشخیصی یکپارچه یک رویکرد درمانی مبتنی بر هیجان است که استفاده از راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان در زنان نابارور را افزایش داده و از تکنیک های مختلف اجتناب از سرکوبی هیجانی،  انعطاف­پذیری روانشناختی و پذیرش روانی به منظوری افزایش سازگاری اجتماعی در زنان نابارور استفاده می­کند.