بررسی مقایسهای بین تابآوری با رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، گرایش روانشناسی ورزشی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22038/jfmh.2017.9165چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه بین تابآوری و رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی انجام شده است.روشکار: روش پژوهش حاضر علی-مقایسهای است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زنان زندانی و غیر زندانی شهر اصفهان در سال 1395 میباشد. 280 نفر (140 زن زندانی و 140 زن عادی) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای تاب آوری کانر و دیویسون (2003) و رضایت از زندگی داینر (1985) استفاده گردید. دادهها از نظر توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس) و با کمک نرم افزار SPSSتحلیل شدند.یافتهها: بین تحمل عاطفه منفی با رضایت از زندگی در زنان زندانی و بین زیرمقیاس کنترل و شایستگی فردی با رضایت از زندگی در زنان عادی رابطهی معنیداری یافت گردید (05/0P<). یافتههای تحلیل واریانس نشان داد که در مولفهی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفهی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنیداری وجود دارد (05/0P<). نتیجهگیری: بنا بر نتایج در مولفهی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفهی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنیداری وجود دارد.