تاثیر آنتی‌اکسیدانی عصاره کاروتنوئیدی کینوای قرمز حاصل از استخراج با سیال فوق‌بحرانی بر پایدارسازی روغن سویا

نویسندگان

1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 گروه صنایع غذایی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منایع طبیعی ساری.

4 هیات علمی-دانشگاه تخصصی فن آوری های نوین آمل

doi
10.22034/fr.2022.50727.1827
چکیده

زمینه مطالعاتی: کینوا(Chenopodium quinoa Willd) به عنوان شبه غلات غنی از آنتی‌اکسیدان شناخته می‌شود، بنابراین استفاده از عصاره کاروتنوئیدی کینوا جهت پایدارسازی روغن‌های حساس به حرارت به‌ویژه روغن سویا، به‌عنوان رویکردی جدید محسوب می‌شود. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره کاروتنوئیدی استخراج شده با غلظت 200 پی‌پی‌ام از کینوای قرمز با روش سیال فوق‌بحرانی با کمک حلال اتانول10%، 15% در مقایسه با بتاکاروتن تجاری جهت پایدارسازی اکسایشی روغن سویا بود. روش‌کار: بدین منظور عصاره کاروتنوئیدی از کینوای قرمز با روش سیال فوق‌بحرانی با کمک حلال‌های 10%، 15% اتانول استخراج شد و سپس همراه با بتاکاروتن تجاری با غلظت 200 پی‌پی‌ام به روغن سویا اضافه شد. نمونه‌ها به مدت 8 روز در دمای °C60 نگهداری شدند. آزمون‌های عدد پراکسید، عدد دی‌ان مزدوج و عدد تیوباربیتوریک اسید جهت بررسی تاثیر عصاره کاروتنوئیدی و بتاکاروتن تجاری بر پایدارسازی روغن سویا اندازه‌گیری شدند. نتایج: نتایج نشان داد که نمونه‌های حاوی عصاره کاروتنوئیدی استخراج شده با سیال فوق‌بحرانی با کمک حلال‌های 10%، 15% اتانول در اکثر روز‌های نگهداری میزان پراکسید کمتری نسبت به نمونه‌های حاوی بتاکاروتن تجاری داشتند. کمترین میزان پراکسید در آخرین روز نگهداری با مقدار 21/7 میلی‌اکی‌والان بر کیلوگرم روغن مربوط به نمونه حاوی عصاره کاروتنوئیدی استخراج شده با سیال فوق‌بحرانی با حلال 15% اتانول بود. نمونه‌های روغن سویا حاوی عصاره کاروتنوئیدی در اکثر روزهای نگهداری به‌ویژه در آخرین روزهای نگهداری در مقایسه با نمونه‌های حاوی بتاکاروتن تجاری میزان دی‌ان مزدوج کمتری را نشان دادند و همچنین درکل روزهای نگهداری میزان تیوبار بیتوریک اسید کمتری داشتند. نتیجه‌گیری نهایی: عصاره کاروتنوئید استخراج شده با روش سیال فوق‌بحرانی در پایدارسازی اکسیداتیو روغن سویا نسبت به بتاکاروتن تجاری موثرتر بود.