ارائه چارچوب مفهومی شبکههای اجتماعی علمی با استفاده از روش فراترکیب
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه علم اطلاعات و دانش‏شناسی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/aimj.2021.133486چکیده
شبکههای اجتماعی علمی، در خلق، سازماندهی، ذخیره، اشتراک، اشاعه و استفاده از اطلاعات و دانش، میان جوامع علمی نقش مهمی دارند و فرایندهای مدیریت اطلاعات و دانش و ارتباطات میان آنها را تسریع و تسهیل میکنند. هدف از اجرای این پژوهش، شناسایی ابعاد و مؤلفههای شبکههای اجتماعی علمی و ارائه چارچوب مفهومی آن است. این پژوهش کاربردی و با روش اسنادی و فراترکیب اجرا شده است. در مجموع، 50 منبع از 325 منبع برای فراترکیب نهایی مناسب بود که از بین این منابع، 170 کد، 25 مفهوم و 8 مقوله استخراج شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات، از روش هفت مرحلهای فراترکیب سندلوسکی و باروسو استفاده شد. یافتهها نشان داد که مؤلفههای مدیریت (توسعه علم، مدیریت اطلاعات و مدیریت دانش)؛ فناوری (سیستمهای اطلاعاتی، وبسایتهای اجتماعی علمی و شبکههای اجتماعی)؛ فرهنگ (رفتار علمی، نگرش علمی، عوامل محیطی و عوامل اجتماعی)؛ ارتباطات (انواع ارتباطات و ابزارهای ارتباطات)؛ یادگیری (آموزش، محتوا و مشارکت)؛ ویژگیهای فردی (تخصص، مهارت، علاقه و انگیزه)؛ عملکرد علمی (تولید، ارزیابی، سنجش و سطوح علمی) و مسائل حقوقی (حقمؤلف و امنیت) بر شبکههای اجتماعی علمی مؤثر است و روی هم اثر میگذارند. چارچوب مفهومی ارائه شده این قابلیت را دارد که برای طراحی، ارزیابی موفقیت، سنجش وضعیت، پیشبینی و آسیبشناسی شبکههای اجتماعی علمی میان جوامعو مراکز علمی استفاده شود.