ارزیابی مطلوبیت طراحی فضاهای مسکونی برای معلولان جسمی- حرکتی با رویکرد شهر دوستدار معلولان (مطالعه موردی: شهر یزد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه یزد
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه یزد
doi
10.22059/jhgr.2019.288293.1008001چکیده
معلولان جسمی- حرکتی بخشی از افراد جامعهاند که همچون سایر شهروندان نیازمندمطلوبیت طراحی فضاهای مسکونیاند؛ بنابراین، هدف از اجرایاین پژوهش ارزیابی مطلوبیت طراحی فضاهای مسکونی برای معلولان جسمی- حرکتی با رویکرد شهر دوستدار معلولان در سطح شهر یزد است. این تحقیق ازنظرهدفکاربردی، ازنظرماهیت و روشتوصیفی از نوع پیمایشی است. مطالعات میدانی بهصورت پرسشنامه توسط 157 نفر افراد معلول جسمی- حرکتی (براساس جدول مورگان) بهصورت تصادفی در سطح شهر یزد تکمیلشده است. بهمنظور ارزیابی و رتبهبندی شاخصها، از تکنیک UTA و برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری در نرمافزار SPSS استفادهشده است. براساس نتایج بهدستآمده از تکنیک UTA و وزندهی شاخصهای مربوط، که به روش سلسلهمراتبی فولر انجامگرفته است، مشخص شد معیار ایمنی با وزن 437/0 در رتبة اول و معیار دسترسی با وزن 183/0 در رتبة آخر قرار دارد. در تحلیل همبستگی پیرسون مشخص شد بین میزان درآمد افراد معلول، مدت اقامت آنها در فضاهای مسکونی، و سطح زیربنای محل سکونتشان با سطح رضایت این افراد رابطة معناداری وجود ندارد؛ اما بین رعایت استانداردهای لازم در فضای سکونت با سطح رضایت معلولان رابطه برقرار است. تحلیل رگرسیونی نیز نشان میدهد رعایت استانداردها در فضای سکونت اولویت اول را در رابطه با سطح رضایت معلولان دارد و سطح زیربنای مسکونی، درآمد، و مدت اقامت بهترتیب اولویت دوم، سوم، و چهارم را دارا میباشند.درنهایت،میتوان نتیجه گرفت مطلوبیت طراحی فضاهای مسکونی برای معلولان جسمی- حرکتی میتواند به ایجاد شهر دوستدار معلولان در سطح شهر یزد منجر شود.