تحول در نظام فعالیت و دگردیسی سازمان فضایی نواحی روستایی حاشیه زایندهرود (مطالعه موردی: ناحیه بنرود و جلگه (شهرستان اصفهان))
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی- گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2019.261587.1007738چکیده
سازمان فضایی سکونتگاهها پیوسته از درون و از بیرون تحت تأثیر نیروهای متعدد (محیطی، اقتصادی-اجتماعی، تاریخی، و سیاسی) در حال دگرگونی و تغییر است. حاصل این تغییرات تحول در ساختارها و کارکردهای ناحیه و به تبع آن سازمان و ساختار نظام سکونتگاهی شهری و روستایی است. یکی از عناصر اصلی سازمان فضایی مناطق، شهرها و روستاها و جریانهای فضایی مابین آنهاست؛ چنانچه یکی از عناصر این سیستم دچار تحول شود، سایر عناصر نیز متأثر میشود. در این مقاله دگردیسی سازمان فضایی روستاهای بخش بنرود و جلگه در شهرستان اصفهان در اثر تحولات نظام فعالیت بررسی شده است. پژوهش از نوع پژوهشهای کاربردی و توسعهای است و با روش کیفی و مصاحبة عمیق تحولات شناسایی شدهاند. بهمنظور دستیابی به هدف تحقیق و در راستای پاسخگویی به سؤالات پژوهش، با رویکرد فضایی و نگرش سیستمی به تبیین تحولات ساختاری– کارکردی و تغییرات سازمان فضایی سکونتگاههای روستایی واقع در ناحیة مورد مطالعه (بخش بنرود و جلگة شهرستان اصفهان) در اثر تحول نظام فعالیت پرداخته شده است. نتایج بیانگر آن است که در اثر عواملی مانند محدودیت منابع آب و خاک، تضعیف نقش تولید کشاورزی، تضعیف نظام اقتصاد روستایی، کاهش نقش نیروی انسانی فعال در تولید، تضعیف ساختارهای بومی نظام بهرهبرداری از منابع آب در ساختار اشتغال به نفع بخش خدمات تغییری بهوجود آمده که این امر به رشد مهاجرفرستی انجامیده است. در نتیجه ساختار فعالیت تولیدی در منطقه به فروپاشی رسیده است و در اثر این امر سازمان فضایی منطقه از یک سازمان منظم و پایدار به سمت سازمانی قطبیشده با محوریت شهرگرایی به نقاط کانونی سوق داده شده است.