بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهزیستی روانشناختی و سلامت روانی سالمندان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ایران
doi
10.22038/jfmh.2017.8860چکیده
مقدمه: شیوع بالای اضطراب وافسردگی در دوره سالمندی و کاهش بهزیستی روانشناختی در این دوره از زندگی بسیار چشمگیر است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهزیستی روانشناختی و سلامت روانی سالمندان بود.روشکار: جامعه آماری این پژوهش بالینی با طرح پیشآزمون و پس آزمون با گروه شاهد را کلیه سالمندان شهرستان بابل تشکیل دادند. نمونه به تعداد 10 نفر به عنوان گروه آزمون و 10 نفر به عنوان گروه شاهد به شیوه تصادفی ساده انتخاب گردید. برای جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف و سلامت روان گلدبرگ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو روش آمار توصیفی و آمار استنباطی (کوواریانس) استفاده گردید.یافتهها: پس از انجام درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن، بهزیستی روانشناختی سالمندان به شکل معنیداری افزایش یافت. همچنین در تمامی مؤلفههای این متغیر شامل عواطف مثبت، عواطف منفی، استرس-افسردگی، نوروز، اراده و سرزندگی نیز تفاوتهای پیشآزمون و پسآزمون معنیدار بوده و سلامت روان سالمندان در گروه آزمون نیز به شکل معنیداری افزایش داشته است (05/0P<). نتیجهگیری: نتایج نشان داد که درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهزیستی روانشناختی، سلامت روان و مؤلفههای سلامت روانی سالمندان موثر است.