مقایسه سبکهای فرزندپروری، دلبستگی و بهزیستی روانشناختی والدین بر گرایش به ورزش-های گروهی و انفرادی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی صنعتی و سازمانی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی، گرایش روان-شناسی بالینی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
3 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، گرایش روانشناسی ورزشی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22038/jfmh.2017.9034چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه گرایش به فعالیتهای ورزشی انفرادی و گروهی در دانشآموزان بر اساس سبکهای فرزندپروری، دلبستگی و بهزیستی روانشناختی والدین آنان انجام شده است.روشکار: روش پژوهش حاضر علی-مقایسهای است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه والدین دانشآموزان پسر مقطع ابتدایی ناحیه شش شهر اصفهان است که به غیر از درس تربیت بدنی و زنگ ورزش در مدرسه برای ورزش خاصی به باشگاه های ورزشی در شهراصفهان مراجعه کرده باشند. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل 120 نفر از جامعه مذکور است که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش از پرسشنامههای سبک دلبستگی هازن وشیور (1987)، فرزندپروری بامریند (1989) و بهزیستی روانشناختی ریف (1980) استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSSو با روش تحلیل واریانس چند متغیره چندراهه تحلیل شدند.یافتهها: تفاوت معناداری در هیچ یک از مؤلفههای بهزیستی روانشناختی والدین در گرایش به ورزشهای گروهی و انفرادی وجود نداشت (05/0<P). همچنین، یافتهها حاکی از آن بود که والدین دو گروه دانشآموزان با گرایش به ورزشهای فردی و انفرادی در سبک دلبستگی ایمن و سبک فرزندپروری مقتدرانه، تفاوت معنیداری دارند (05/0>P). نتیجهگیری: نتایج نشان داد که سبک دلبستگی و فرزندپروری بر گرایش دانشآموزان به ورزشهای انفرادی و یا گروهی تاثیر دارد.