مدل‌یابی روابط آموزش مجازی و سرمایه فکری با میانجیگری مدیریت دانش در آموزش عالی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 دکتری روانشناسی، عضو هیات علمی گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران.

doi
10.22034/aimj.2020.125464
چکیده

هدف پژوهش حاضر، مدل‌یابی روابط آموزش مجازی بر سرمایه فکری با میانجیگری مدیریت دانش در آموزش عالی است. روش پژوهش، توصیفی از نوع هم‎بستگی است. جامعه آماری، تعداد 567 نفر از کلیه کارکنان دانشگاه ارومیه هستند که با استفاده از فرمول کوکران نمونه آماری این پژوهش (229 نفر) به شیوه نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌های استانداردشده سامسون و سیکو (2011)، سرمایه فکری بونتیس (2002) و مدیریت دانشنیومن و کنراد (2000) است. روایی ابزار از نظر متخصصان و پایایی مطابق آلفای کرونباخ گزارش شده است. روش تجزیه و تحلیل داده‌‌ها مدل‌یابی معادلات ساختاری است. بر اساس نتایج پژوهش، اثر مستقیم آموزش مجازی بر سرمایه فکری (80/0)، مثبت و معنادار است. اثر مستقیم آموزش مجازی بر مدیریت دانش (50/0)، مثبت و معنادار و اثر مستقیم مدیریت دانش بر سرمایه فکری (26/0) نیز مثبت و معنادار است. اثر غیرمستقیم آموزش مجازی بر سرمایه فکری در آموزش عالی با میانجیگری مدیریت دانش (13/0) مثبت و معنادار بوده و اثر کل آموزش مجازی بر سرمایه فکری (93/0) نیز مثبت و معنادار است.