مدلیابی موانع توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی شهرستان تبریز
نویسندگان
1 ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. تبریز. ایران
2 گروه ترویج و توسعه روستایی دانشگاه تبریز
3 گروه ترویج و توسعه روستایی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/fr.2022.50007.1822چکیده
زمینه مطالعاتی: آسیبشناسی و زمینهیابی توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی. هدف: مدلیابی موانع توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی شهرستان تبریز. روش کار: جهت حصول به هدف تحقیق، از روش مدلیابی ساختاری- تفسیری به همراه تحلیل میکمک استفاده شد. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات توصیفی- پیمایشی بود. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محققساخته با ماهیت ماتریسی بود. جامعهآماری تحقیق شامل 29 نفر از مدیران واحدهای صنایع مربوطه بودند. برای گردآوری اطلاعات از طریق نمونهگیری هدفمند، اقدام به مصاحبه با 15 نفر از مدیران واحدهای صنایع تبدیلی و تکمیلی گردید، که براساس رسیدن به اشباع تئوریک، روند جمعآوری دادهها پایان یافت. نتایج: بر اساس تحلیل میک مک در ناحیه خودگردان هیچ مولفهای برای توسعه صنایع یادشده قرار نگرفت. در ناحیه وابسته، مؤلفه زیرساختی- فناوری و در ناحیه ارتباطی مولفههای ماهیت صنایع تبدیلی و تکمیلی، جغرافیایی- مکانی، قانونی- مقرراتی و مالی- اقتصادی قرار گرفتند. ناحیه مستقل شامل مؤلفههای فصلی بودن نوع فعالیت و نهادی- اداری بود. نتیجهگیری نهایی: مؤلفههای نهادی- اداری و فصلیبودن نوع فعالیت بهترتیب با قدرت نفوذ و تاثیر6 و 4 و وابستگی 1 جزء بالاترین عاملهای کلیدی بودند. پیشنهاد میشود ضمن تقویت جایگاه اداری واحد متولی صنایع تبدیلی و تکمیلی در شهرستان تبریز، نسبت به تسهیل مقررات، دستورالعملها و رویههای اداری، اقدامات لازم صورت گیرد. بهجهت فصلی بودن ماهیت کار کشاورزی و به تبعآن صنایع تبدیلی، همچنین با توجه به اینکه صنایع تبدیلی و تکمیلی فعالتر از صنایع تبدیلی صرف بودند، پیشنهاد میگردد واحدهای صنایع تبدیلی از طریق توسعه فعالیتهای تکمیلی، نسبت به جبران فصول غیرفعال خود اقدام نمایند.