بررسی میزان تفاوت در یادگیری توالی حرکتی ضمنی سالمندان با بیماری آلزایمر و پارکینسون
نویسندگان
1 مربی،گروه تربیت بدنی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22038/jfmh.2017.9643چکیده
مقدمه: اکتساب توالی اطلاعات بدون توجه به امر یادگیری، بیانگر یادگیری ضمنی است. مطالعات تجربی بسیاری یادگیری حرکتی ضمنی را در بیماران دارای بیماری آلزایمر نشان دادهاند، اما نتایج به دست آمده در زمینه بیماران پارکینسون، کامل و جامع نیست.روشکار: در این مطالعه توصیفی مقایسهای، با نمونهگیری در دسترس، از میان سالمندان مراجعهکننده به مطبهای متخصصین مغز و اعصاب شهر زابل در سال 1395، 11 نفر بیمار پارکینسون، 10 بیمار آلزایمر که با تشخیص پزشکان و بر اساس معیار NINCDS_ADRDA انتخاب میشدند و10 نفر نیز (4 مرد و 6 زن) به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. سپس آزمون مختصر وضعیت روانی-شناختی (MMSE) و آزمون هوشی بزرگسالان وکسلر برای سنجش میزان هوش و حافظه به کار برده شد. برای بیماران پارکینسون مقیاس یکپارچه مرحلهبندی بیماری پارکینسون و مقیاس Hoehn و Yahr استفاده گردید.یافتهها: نتایج درصد خطا در بیماران پارکینسون با تغییر از بلوکهای ثابت به بلوک تصادفی افزایش یافت که نشاندهندهی یادگیری ضمنی است، ولی این گروه از بیماران یادگیری حرکتی ضمنی کمتری را در مقایسه با سایر گروهها در زمان واکنش نشان دادند.نتیجهگیری: زمان واکنش و درصد خطاهای ثبتشده میتواند نشاندهندهی وجود فرایندهای جداگانه مانند اجزای فضایی و حرکتی در زمینه یادگیری توالی حرکتی باشد که در بیماران مبتلا به آلزایمر و پارکینسون میتواند به طور متفاوتی تحت تاثیر قرار گیرد.