طراحی مدل مدیریت دانش شخصی در شرکتهای دانشبنیان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت سیستم ها، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.22034/aimj.2020.125465چکیده
یکی از رویههایی که در سالهای اخیر در مقوله مدیریت دانش توجه خاصی را به خود جلب کرده، مدیریت دانش شخصی است که میبایست بهعنوان پیشفرایند مدیریت دانش در سازمان به آن توجه شود. علیرغم اهمیت مدیریت دانش شخصی، در این حوزه پژوهشهای محدودی که بهطور عمده بر رویکرد فناوریمحور یا مهارتمحور مبتنی بودهاند، انجام گرفته و تاکنون پژوهشی که با رویکرد کلنگرانه به فرایند استقرار چنین ابتکاراتی بپردازد، انجام نشده است. از این رو، هدف اصلی پژوهش، توسعه مدل فرایندی استقرار مدیریت دانش شخصی در شرکتهای دانشبنیان بهعنوان بستر بالقوه فرایندها و کارکنان است. بهمنظور دستیابی به هدف پژوهش، از روش پژوهش کیفی نظریه دادهبنیاد (رویکرد نظاممند) و مدل پارادایمی برای توسعه مدل نوین مدیریت دانش شخصی در شرکتهای دانشبنیان بهره گرفته شده است. جامعه آماری پژوهش، خبرگان حوزه مدیریت دانش شخصی بودهاند، روش نمونهگیری هدفمند و قضاوتی بوده و روش جمعآوری اطلاعات مصاحبههای نیمهساختاریافته بوده است. پژوهشگر با الگوبرداری از الگوی پارادایمی، پدیده مدیریت دانش شخصی را در شش بعد، 22 مفهوم، شانزده زیرمفهوم و 198 کد (مشخصه) طبقهبندی کرده است. با وجود مدلها و چارچوبهای مختلفی که درباره مدیریت دانش شخصی وجود دارد، تاکنون مدلی با این مشخصات ارائه نشده که ابعاد چندگانه استقرار مدل مدیریت دانش شخصی را بهصورت یکپارچه در نظر بگیرد. بهطور کلی این پژوهش هم در روششناسی و هم در نتایج بهدستآمده دارای نوآوری است.
