نقش سواد دیجیتالی و ظرفیت یادگیری سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان آموزشی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

3 کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

4 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،‌ دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.22034/aimj.2020.125499
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سواد دیجیتالی و ظرفیت یادگیری سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان اداره آموزش‌وپرورش است. این پژوهش، با روش‌شناسی، توصیفی ـ هم‌بستگی انجام شده و جامعه آماری آن کلیه کارکنان اداره آموزش‌وپرورش استان آذربایجان شرقی، شامل 360 نفر در سال 1395 است. حجم نمونه پژوهش با توجه به جامعه آماری و بر اساس جدول مورگان 186 نفر انتخاب شد و از روش نمونه‌گیری، طبقه‎ای نسبتی مبتنی بر سهم متناسب بخش‌ها، استفاده شده است. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش، سه پرسش‌نامه سواد دیجیتالی، ظرفیت یادگیری سازمانی و عملکرد شغلی بود. پژوهش توحیدی اصل، روایی پرسش‌نامه سواد دیجیتالی و پژوهش قاسم زاده، پرسش‌نامه ظرفیت یادگیری سازمانی و عملکرد شغلی را تأیید کرد. برای تعیین پایایی پرسش‌نامه‌ها، از آزمون آلفای کرونباخ استفاده‌ شد و ضرایب آلفا به‌ترتیب 93/0، 92/0 و 94/0 به دست آمدند. یافته‌ها نشان دادند که متغیر سواد دیجیتالی بر ظرفیت یادگیری سازمانی نقش دارد و اثر ظرفیت یادگیری سازمانی با عملکرد شغلی، مثبت و معنا‌دار است. اما اثر سواد دیجیتالی بر عملکرد شغلی غیرمستقیم است. می‌توان نتیجه‌گیری کرد که هرگونه افزایش در میزان سواد دیجیتالی با افزایش در ظرفیت یادگیری سازمانی همراه بوده و هرگونه افزایش در میزان ظرفیت یادگیری سازمانی نیز با افزایش در میزان عملکرد شغلی همراه خواهد بود.