مدلسازی فرآیند خشک کردن برشهای هلو پوشش دادهشده با صمغهای دانه ریحان و گزانتان با سامانه فروسرخ
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22034/fr.2022.41996.1763چکیده
زمینه مطالعاتی: یکی از مهمترین روشهای فرآوری سبزیها و میوهها در سرتاسر جهان خشککردن آنها است که باعث تسهیل حملونقل، افزایش قابلیت نگهداری و کاهش فعالیتهای میکروبی میگردد. در همین راستا استفاده از تابش فروسرخ باعث افزایش سرعت خشککردن، حفظ کیفیت محصول نهایی و کاهش هزینههای فرآیند به دلیل کاهش مصرف انرژی میشود. پوششدهی محصولات کشاورزی قبل از فرآیند خشککردن نیز باعث بهبود کیفیت ظاهری محصول، و درنتیجه افزایش مشتریپسندی آن میشود. هدف: هدف از این پژوهش استفاده از پرتوهای فروسرخ جهت تسهیل فرآیند خشککردن و صمغهای دانه ریحان و گزانتان جهت پوششدهی و افزایش کیفیت برشهای هلو هنگام خشککردن، و بررسی سینتیک خشک شدن نمونهها است. روش کار: در این مطالعه اثر متغیرهای پوششدهی (شاهد، ریحان و گزانتان) و توان لامپ فروسرخ (150، 250 و 375 وات) بر زمان خشک شدن و محتوای رطوبت نمونهها در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. غلظت صمغهای استفاده شده 6/0 درصد (وزنی/وزنی)، ضخامت برشهای هلو 5/0 سانتیمتر و فاصله نمونهها از لامپ برابر 10 سانتیمتر در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد که با افزایش توان لامپ زمان خشککردن کاهش مییابد. پیش تیمار پوششدهی باعث افزایش زمان خشککردن نمونهها شد که زمان خشک شدن نمونههای پوشش دادهشده با صمغ دانه ریحان طولانیتر بود. میانگین زمان خشک شدن نمونههای شاهد، پوشش دادهشده با صمغهای ریحان و گزانتان به ترتیب برابر 78/52 دقیقه، 22/76 دقیقه و 00/62 دقیقه بود. این فرآیند توسط یک شبکه عصبی مصنوعی با 3 ورودی (زمان پرتودهی، نوع پوشش و توان لامپ پرتودهی) و 1 خروجی (محتوای رطوبت) مدلسازی شد. نتیجهگیری نهایی: بر اساس تحلیلهای صورت گرفته روی دادههای مدلسازی با استفاده از نرمافزار شبکه عصبی نروسولوشن، شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون انتشار برگشتی با ساختار 1-7-3، با ضریب همبستگی 999/0 و مقدار میانگین مربعات خطای 3123/0 مناسبترین شبکه برای تخمین محتوای رطوبت هلو پوشش دادهشده هنگام خشک شدن درون خشککن فروسرخ بود.