فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مثبت­اندیشی بر رضایت از زندگی و تاب­آوری زنان مطلقه­ی تحت حمایت سازمان بهزیستی انجام شد.روش­کار: در این پژوهش بالینی، جامعه­ی آماری شامل زنان مطلقه­ی سرپرست خانوار تحت حمایت بهزیستی بود که از بین آن­ها 30 نفر به صورت تصادفی انتخاب و در 2 گروه 15 نفری آزمون و شاهد، تقسیم شدند. گروه آزمون به مدت 10 جلسه 2 ساعته و 2 روز در هفته، تحت آموزش مهارت­های مثبت اندیشی قرار گرفتند. ابزار پژوهش مقیاس تاب­آوری 25 ماده کونور– دیویدسون (CD-RIS) و پرسش­نامه رضایت از زندگی (SWLS) 5 ماده­ای با مقیاس راخیر و سامانی (1383) بود.یافته­ها: نتایج این پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس تک­متغیره نشان داد که آموزش مثبت­اندیشی، بر تاب­آوری زنان سرپرست خانوار، تاثیر مثبت معنی­دار داشته ولی بر رضایت از زندگی آن­ها تاثیر معنی­داری ندارد  (05/0<P). نتیجه­گیری: بنا بر نتایج، آموزش مثبت اندیشی اثر معنی­داری بر تاب­آوری دارد ولی بر رضایت از زندگی زنان مطلقه سرپرست خانوار، اثر معنی­داری ندارد اما می‌توان روش به کار گرفته شده در پژوهش حاضر را روش مناسبی برای مداخلات روانی و مشاوره‌ای و درمانی قلمداد نمود.