بررسی سندی و دلالی روایات «الصَّدَقَةُ مِن أَوْسَاخ أَیْدِی النَّاسِ»
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم.
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد.
3 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم.
doi
10.30479/mfh.2024.19531.2319چکیده
روایات «چرک بودن زکات و ممنوعیت آن بر بنیهاشم» از روایات مشهوری است که با عبارات گوناگون در متون حدیثی شیعه و اهل سنت گزارش شده و علیرغم شهرت، به اعتبار سندی و محتوایی آن کمتر توجه شده است. این پژوهش با اعتبارسنجی روایات مذکور از نظر سندی و محتوایی و بررسی دیدگاههای موجود به این نتیجه رسیده که از نظر سند، اکثر این روایات با اشکال عدم وثاقت راویان و ارسال مواجه است و از نظر محتوا نیز با آیاتی که خداوند سبحان و رسول او را دریافت کننده زکات بیان نموده و آیاتی که برتری نژادی را ملغی و تقوا را ملاک برتری انسانها قرار داده، در تضاد است. همچنین در بخش دیدگاههای موجود، بیشتر پژوهشگران با پذیرش اصل روایات به توجیه مفهوم «اوساخ» پرداختهاند. توجیهاتی که نه با منابع لغت تطابق دارد و نه پاسخگوی ایرادات محتوایی آن است. براساس یافتههای پژوهش، بنیعباس جهت شرعی قلمداد نمودن حکومت ظالمانشان و چپاول سهم خمس غنایم که با توجه به فتوحات آن عصر، مبالغ قابل توجهی بود، با جعل روایاتی ضمن توسعه در مفهوم اهلالبیت، با چرک و آلوده نشان دادن زکات وحرمت آن برای بنیهاشم و جایگزینی خمس، سعی در ممتاز نشان دادن خود نسبت به سایر مردم نمودند.