تأثیر دشواری تکلیف و بازخورد بینایی بر تعادل زنان سالمند
نویسندگان
1 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناسارشد گرایش رفتار حرکتی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jmlm.2015.57104چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر سطوح مختلف دشواری تکلیف تعادلی و بازخورد بینایی بر تعادل زنان سالمند بود. 14 زن سالمند سالم با میانگین سنی 57/65 سال داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. از هر کدام از آزمودنیها خواسته شد در دو شرایط (با بازخورد بینایی و بدون بازخورد بینایی) روی سه سطح صفحۀ تعادل با ناپایداری متفاوت (سطوح 10، 8 و 6) بایستند. شاخصهای تعادل (کلی، میانی جانبی و قدامی خلفی) از طریق دستگاه تعادلسنج بایودکس ثبت شد. مدت زمان هر آزمون 20 ثانیه و زمان استراحت بین آزمونها 20 ثانیه بود. یافتهها نشان داد که با افزایش دشواری تکلیف تعادلی شاخص میانی- جانبی تعادل (02/0 =P) افزایش معنادار داشت و در شرایط با بازخورد بینایی در مقایسه با شرایط بدون بازخورد بینایی، شاخصهای کلی (001/0 =P)، قدامی- خلفی (01/0 =P) و میانی- جانبی تعادل (01/0 =P) کاهش معنادار داشت. بهطور کلی نتایج نشان داد که افزایش دشواری تکلیف تعادلی نوسان قامت را افزایش میدهد و ارائۀ بازخورد بینایی میتواند نوسان قامت را کم کند و تعادل را بهبود بخشد.