فراز و فرود شعر فارسی در عصر صفوی

نویسندگان
doi
10.22054/ltr.2000.6639
چکیده

در این مقاله تطور و شکل‌گیری شعر فارسی در شبه قارة هند بررسی شده است. مقاله تأکید دارد که زبان و ادب فارسی در هند پا به پای زبان و ادب فارسی در ایران حرکت می‌کرد و هر موج تحولی که در اینجا به‌وجود می‌آمد تا آن کرانه‌ها ادامه می‌یافت به گونه‌ای که در هند نیز سبک خراسانی و آذربایجانی و عراقی همپا و هماهنگ ایران زمین نفس می‌کشید. روابط ایران و هند از دوران پیش از اسلام تا عصر صفویه نیز به اختصار، در مقاله مطرح شده است و براساس منابع و مأخذی چون سفرنامه ابن بطوطه به حضور ایرانیان در شبه قاره و گسترش آنان تا اندونزی حتی جزایر جاوه و سوماترا اشره شده است. در عین حال، شکل‌گیری سبک هندی و نحوه‌ی مهاجرت شاعران از ایران به هند به‌دلیل سیاست‌های شاهان صفوی نیز در مقاله مطرح شده و ضمن آن، این نکتة اساسی مورد بررسی و تأکید قرار گرفته که عصر صفوی، دوره انحطاط شعر فارسی و در مقابل، اوجگیری شعر والای دینی است

کلیدواژه‌ها