الگوی توسعه یادگیری دوجانبهگرایانه در سرمایه فکری: مورد مطالعه صنعت دارویی کشور
نویسندگان
1 - دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 - استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 - دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
4 - دکتری مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از جریانهای نو پژوهشی که علاقه مدیران و پژوهشگران را به میزان فزآیندهای تحت تأثیر خود قرار داده است، دوجانبهگرایی و تأثیر آن بر جنبههای مختلف سازمانی میباشد، به این معنا که یک سازمان با بهرهمندی از چه سازوکارهایی میتواند از هر دو بعد اکتشاف و انتفاع، کارآیی و نوآوری بهطورهمزمان استفاده نموده و موفق عمل کند. در این مقاله نگارندگان با بررسی ادبیات و مرور عمیق مبانی نظری موجود در حوزه یادگیری دوجانبه و نحوه تعامل آن با ذخایر دانش سازمانی، یعنی سرمایه فکری (سرمایه انسانی، سرمایه سازمانی، سرمایه اجتماعی) جهت سازگاری و توسعه یادگیری دوجانبه در سازمانها برآمدهاند. مدل طراحی شده با منطق دوجانبهگرایی سازگار بوده و از حالتهای عمود بر هم استفاده شده است بهمنظور آزمون مدل در صنعت دارویی کشور مورد آزمون قرار گرفت. دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوا و نرمافزار مکس کیو دی ای[1] تحلیل گردید. نتایج نشان داد که برای توسعه یادگیری دوجانبه در سازمان نیاز است تا ابعاد سرمایه فکری نیز بهصورت دوجانبهگرایی با مفهوم یادگیری همردیف شوند.
