تأثیر برنامۀ حرکتی پیشرونده بر بهبود مهارت های حرکتی کودکان مبتلا به اوتیسم

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد، رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 استادیار، رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 مربی، رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22059/jmlm.2015.55917
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر برنامۀ حرکتی پیشرونده بر بهبود مهارت­های حرکتی کودکان مبتلا به اوتیسم بود. روش مطالعۀ حاضر ‌تجربی و از نوع پیش‌آزمون، آزمون میانی، پس­آزمون و آزمون یادداری است. از بین کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم در شهرهای سمنان و یزد، 16 نفر به‌صورت نمونه­های در دسترس انتخاب و براساس سن (1/3 ± 26/8 سال)، جنس، شدت و درجۀ اوتیسم و نیز پایۀ تحصیلی به‌طور نسبی همتاسازی شدند و در گروه‌های تجربی (8) و کنترل (8) قرار گرفتند. ابتدا پیش‌آزمون با استفاده از آزمون اولریخ 2000 از آزمودنی­ها به‌عمل آمد. برنامۀ حرکتی پیشرونده به‌ مدت 30 جلسه اجرا شد. پس از 15 جلسه آزمون میانی و 30 جلسه آزمون پایانی از کودکان به‌عمل آمد و نیز پس از 30 روز از پایان تحقیق آزمون یادداری انجام گرفت. از آزمون KS به‌منظور تعیین نرمال بودن داده­ها و از آزمون تحلیل واریانس عاملی با طرح تکرار اندازه­گیری و نیز آزمون تعقیبیLSD  به‌منظور تعیین کمترین تفاوت معنا‌داری استفاده شد. یافته­ها نشان داد که برنامۀ حرکتی پیشرونده نسبت به گروه کنترل در سطح معناداری 05/0 P< تأثیر بیشتری بر رشد مهارت­های دستکاری، جابه‌جایی و مهارت درشت داشته است.