بررسی میزان عود و بقای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم در بیمارستان شهدای تجریش طی بررسی 11 ساله

نویسندگان

1 استاد گروه عفونی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 رزیدنت چشم پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 استاد گروه جراحی عمومی، فلوشیپ جراحی سرطان، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 استادیار گروه زنان و زایمان، فلوشیپ پریناتولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

6 دانشجوی پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2025.86263.6388
چکیده

مقدمه: سرطان دهانه رحم، هفتمین سرطان شایع جهانی و ششمین عامل مرگ ناشی از بدخیمی در زنان است. با توجه به کمبود مطالعات جامع در ایران درباره عود و بقای این سرطان و تفاوت بارِ بیماری در گروه‌های قومی مختلف، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان عود و بقای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی بر روی 211 بیمار بستری در بیمارستان شهدای تجریش طی سال‌های 1403-1393 انجام شد. داده‌های دموگرافیک، پاتولوژی تومور (درجه، نوع)، وضعیت HPV، متاستاز، سایز تومور، درگیری لنف نود، نوع درمان و اطلاعات عود و بقاء از پرونده‌ها و از طریق تماس تلفنی استخراج شد. تحلیل بقاء با روش کاپلان- مایر و مقایسه عوامل تأثیرگذار با آزمون رگرسیون کاکس انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 26) انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: میزان زمان بقای کلی مشاهده شده 1 ساله، 3 ساله و 5 ساله به‌ترتیب 3/97، 3/85 و 6/57 درصد بود. در آنالیز مدل چندگانه، مرحله پیشرفته بیماری (209/0=HR)، متاستاز (25/0=HR) و سن بالا (616/0=HR) قوی‌ترین پیش‌بین‌کننده‌های کاهش بقاء بودند. نتیجه­ گیری: سن بالا، درجه پاتولوژی پیشرفته، عود بیماری و متاستاز، از عوامل کاهنده بقاء در بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم هستند. تشخیص زودهنگام در مراحل IA و IB و درمان ترکیبی جراحی- رادیوتراپی، پیامدهای بهتری دارد. افزایش آگاهی جامعه درباره غربالگری منظم، پاپ‌اسمیر و غربالگری تست HPV جهت بهبود بقای بیماران و تشخیص زودهنگام برای کاهش مرگ‌ومیر ناشی از این سرطان در جمعیت‌های پرخطر ضروری است.