مقایسۀ تأثیر تصویرسازی خاص شناختی و عمومی شناختی بر اجرای مهارت‌های فوتبالیست‌های 10-7 ساله

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد رفتار حرکتی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز

2 کارشناس‌ارشد رفتار حرکتی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشجوی دکتری،گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jmlm.2015.55253
چکیده

هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر روش­های گوناگون تصویرسازی بر اجرای مهارت­های فوتبالیست­های 7 تا 10 ساله بود. 45 کودک با میانگین سنی 13/1 ± 44/8 سال و توانایی تصویرسازی یکسان انتخاب شدند و تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. پروتکل تمرینی، سه جلسه در هفته به مدت شش هفته صورت گرفت. تجزیه‌و‌تحلیل داده­ها نشان داد بین گروه­های مختلف تصویرسازی در مرحلۀ اکتساب (001/0=P) و یادداری (002/0=P) تفاوت معنا­داری وجود دارد. نتایج آزمون پیگردی توکی در مرحلۀ اکتساب نشان داد که بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و گروه تصویرسازی عمومی شناختی تفاوت معناداری (53/0=P) وجود ندارد، ولی بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و تصویرسازی سنتی (006/0=P) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (03/0=P) تفاوت معنا­داری مشاهده شد. در مرحلۀ یادداری نتایج آزمون پیگردی توکی تفاوت معنا­داری را بین گروه­های تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی سنتی (002/0 P=)، گروه تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی عمومی شناختی (037/0 P=) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (001/0 P=) نشان داد. با توجه به یافته­های این پژوهش، نقش تصویرسازی خاص شناختی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است و استفاده از آن به آموزشگران و مربیان فوتبال توصیه می­شود.