مقایسه اثر نگهدارندگی کاه و برخی جاذبهای اتیلنی در بستهبندی میوه زردآلو
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی آذربایجان شرقی
2 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات آذربایجان شرقی
doi
10.22034/fr.2021.43965.1784چکیده
زمینه مطالعاتی: شدت تنفسی بالا و تولید اتیلن زیاد، میوه زردآلو را در دسته میوههای فرازگرا قرار داده است. این ویژگی باعث کاهش ماندگاری میوه زردآلو میشود. هدف: استفاده از ظرفیت برخی مواد در حذف اتیلن از اتمسفر داخلی بستهبندی در جهت افزایش ماندگاری میوه زردآلو بود. روش کار: ارقام مختلف میوه زردآلو شامل مراغهای90، عسگرآباد، قرمز شاهرود و آیباتان90، پس از برداشت و سورتینگ از نقطه نظر عدم وجود صدمات مکانیکی و فیزیکی و بیماری، در بستههای حاوی ریزههای کاه و جاذب های اتیلنی بنتونیت، کربن فعال، پتاسیمپرمنگنات و بستههای فاقد این مواد، بستهبندی شدند. همه بستهها در دمای حدود °C1 و رطوبت نسبی حدود %90 به مدت 16 روز نگهداری شدند. آزمونهای مورد نظر، اندازهگیری ماده جامد کل، pH و سفتی بود که هر 4 روز یکبار تا شانزدهمین روز انجام گرفت. طرح آماری، طرح فاکتوریل بر پایهی طرح کامل تصادفی با سه تکرار بود. نتایج: ماده جامد کل و pH با افزایش مدت زمان نگهداری افزایش یافت ولی صفت سفتی کاهش نشان داد. تیمار بستهبندی بدون جاذب اتیلنی کمترین تاثیر را بر صفت سفتی نشان داد و تاثیری بر کند شدن روند نرمشدگی زردآلو نداشت. جاذبهای اتیلنی پتاسیم پرمنگنات و کربن فعال بیشترین تاثیر را بر صفت سفتی نشان دادند و منجر به کندتر شدن نرمشدگی میوه زردآلو شدند. تاثیر بنتونیت به عنوان جاذب اتیلنی بر خلاف انتظار بود و تاثیر زیادی بر صفات مورد نظر نشان نداد. تیمار بستهبندی حاوی کاه تاثیری مشابه با تیمار بستهبندی حاوی بنتونیت داشت. نتیجهگیری نهایی: پتاسیمپرمنگنات و کربن فعال به عنوان جاذبهای اتیلنی فارغ از نوع رقم زردآلو منجر به افزایش ماندگاری میوه شدند. استفاده از جاذبهای اتیلنی برای افزایش ماندگاری ارقام صنعتی قابل توجیه نیست. در مورد ارقام تازهخوری استفاده از جاذب های اتیلنی به خصوص ترکیبی ازآنها توصیه میشود. ظرفیت نگهدارندگی کاه در مورد میوه زردآلو پایین بود و تاثیر جزیی در نگهداری میوه زردآلو نشان داد.