فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: توت‌فرنگی از میوه‌های فسادپذیر است که به پوسیدگی‌های قارچی حساس بوده و دارای عمر پس از برداشت کوتاهی است. اکسید روی به‌عنوان ترکیبی ایمن با خاصیت ضد میکروبی می‌تواند در افزایش زمان ماندگاری توت‌فرنگی مؤثر باشد. هدف: در این پژوهش، تأثیر محلول اکسید روی ( با نام تجاری ایمن‌ژاو) بر ماندگاری، ویژگی-های فیزیکوشیمیایی و حسی میوه توت‌فرنگی رقم کاماروسا بررسی شد. روش کار: میوه‌های توت‌فرنگی در محلول اکسید روی با غلظت‌های مختلف (31/0 درصد، 63/0 درصد، 94/0 درصد و 25/1 درصد) برای زمان‌های 1، 2 و 3 دقیقه غوطه‌ور شدند. سپس میوه‌ها در ظروف پلاستیکی، بسته‌بندی و در شرایط معمولی (دمای 25 درجه سانتی‌گراد) و سردخانه (دمای 4 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی 90-85 درصد) نگهداری شدند. داده‌ها با آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: محلول اکسید روی در غلظت 31/0 درصد و غوطه-وری برای مدت 3 دقیقه سبب حفظ کیفیت و افزایش زمان ماندگاری میوه‌های توت‌فرنگی تا 2 هفته در سردخانه شد. در شرایط معمولی نگهداری نیز استفاده از محلول اکسید روی در غلظت 63/0 درصد و زمان غوطه‌وری 3 دقیقه سبب افزایش زمان نگهداری میوه‌های توت‌فرنگی به 48 ساعت شد. در این شرایط، میزان پوسیدگی میوه‌های توت‌فرنگی در مقایسه با شاهد تا 70 درصد کاهش یافت. اثر محلول ایمن‌ژاو روی ویژگی‌های حسی محصول قابل تشخیص نبود و تفاوت معنی‌داری بین تیمارها مشاهده نشد. نتیجه‌گیری نهایی: محلول اکسید روی در غلظت‌های پیشنهادی و نگهداری در سردخانه، در حفظ کیفیت و کاهش پوسیدگی در میوه توت‌فرنگی مؤثر بود.