اعتبارسنجی روایت دالّ بر اخلاق فضیلتمدار
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم حدیث، دانشگاه تهران.
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
doi
10.30479/mfh.2023.18016.2184چکیده
سنجش اعتبار و زمینه صدوری یک متن به منظور احراز صدور آن از جانب معصوم (ع) امری مهم در طول تاریخ حدیثپژوهی محسوب میشود، به طوری که اطمینان از صدور حدیث، موجب استقرار اصول معرفتی ـ اخلاقی صحیح در آموزههای دینی میشود. در این میان، روایاتی که در وهله نخست همگونی محتوایی با ادبیات گفتاری حکمای یونان را به اذهان متبادر میسازند، بهجهت اعتبارسنجی از اهمیت بهسزایی برخوردارند. از جمله آنها روایتی است که «فضائل» را بهطور عام، چهار مقوله کلی دانسته و استحکام هریک را برشمرده است که ناگزیر، همسازواری فراوانی میان آن و حِکَم یونانی بهچشم میخورد. استقرار این همگونیِ مفهومی، خوانشی بهسان «رونوشت حدیث مزبور از حِکَم یونانی» و «عدم اصالت حدیث به سبب وجود مناشئ واحد» را ایجاد میسازد. از اینرو اهتمام نوشتار حاضر، ارزیابی زمینه صدوری این روایت، جهت احراز صدور و راستیآزمایی همسازوار انگاری آن با ادبیات حکم یونانی بوده که به شیوه کتابخانهای توأم با توصیف و تحلیل دادهها به گردآوری مطالب پرداخته است. محصول نگرش جمعی در اعتبارسنجی، عدم احراز صدور را به دست میدهد، بهطوری که ارزیابی «تاریخ مفهومی واژهها» نشان از عدم همخوانی کاربستِ الفاظ با سبک متداول ادبیات روایی داشته و امکان بازسازی متن را برای کاربر حدیث فراهم نمیآورد. همچنین تفاوت مفهومی الفاظ در بحث «جایگاه عرضی واژهها» و تشابه مضمونیِ متن با کتب اخلاقمحورِ همعصر با نخستین خاستگاه مکتوبِ روایت، از دیگر مواردی است که از اطمینان به صدورِ این متن کاسته است.