بهینه‌سازی استفاده از سورفکتانت برای تولید سوخت‌های امولسیون و نانوامولسیون آب-بیودیزل-گازوییل

نویسندگان

1 استاد، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس

2 - دانشجوی کارشناس ارشد، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشیار، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس،

doi
محمد عبداللهی1، برات قبادیان2 و غلامحسن نجفی3
چکیده

هدف از انجام این تحقیق مصرف بهینه­ سورفکتانت در تولید سوخت­های امولسیون و نانوامولسیون برای جلوگیری از مشکلات احتمالی استفاده بیش از اندازه آن و کاهش هزینه­ تولید با داشتن پایداری مناسب است. در این تحقیق، از دو سورفکتات توئین80 و اسپن80 برای تولید سوخت­های امولسیون و نانوامولسیون استفاده شد. سوخت­های امولسیون و نانوامولسیون آب-بیودیزل-گازوییل در مقادیر و HLB های مختلف سورفکتانت تولید شدند. در تمامی آزمایش­ها از سوخت B5 به­عنوان سوخت پایه و برای تولید امولسیون و نانوامولسیون از 5 درصد حجمی آب استفاده شد. امولسیون­های تولیدشده از نظر ظاهری، شیری­رنگ و کدر بودند. بین امولسیون­ها با HLB های مختلف، امولسیون در 6HLB=، با 8 روز پایداری، دارای بیشترین پایداری بود. در ادامه، کمترین مقداری از سورفکتانت که برای تولید امولسیون آب- بیودیزل-گازوییل مناسب ارزیابی شد، 1 درصد حجمی در 6HLB= بود. همچنین، کمترین مقداری از سورفکتانت که نانوامولسیون در آن تولید شد، 5 درصد حجمی با 8= HLB بود.