بهینهسازی استفاده از سورفکتانت برای تولید سوختهای امولسیون و نانوامولسیون آب-بیودیزل-گازوییل
نویسندگان
1 استاد، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس
2 - دانشجوی کارشناس ارشد، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار، مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه تربیت مدرس،
doi
محمد عبداللهی1، برات قبادیان2 و غلامحسن نجفی3چکیده
هدف از انجام این تحقیق مصرف بهینه سورفکتانت در تولید سوختهای امولسیون و نانوامولسیون برای جلوگیری از مشکلات احتمالی استفاده بیش از اندازه آن و کاهش هزینه تولید با داشتن پایداری مناسب است. در این تحقیق، از دو سورفکتات توئین80 و اسپن80 برای تولید سوختهای امولسیون و نانوامولسیون استفاده شد. سوختهای امولسیون و نانوامولسیون آب-بیودیزل-گازوییل در مقادیر و HLB های مختلف سورفکتانت تولید شدند. در تمامی آزمایشها از سوخت B5 بهعنوان سوخت پایه و برای تولید امولسیون و نانوامولسیون از 5 درصد حجمی آب استفاده شد. امولسیونهای تولیدشده از نظر ظاهری، شیریرنگ و کدر بودند. بین امولسیونها با HLB های مختلف، امولسیون در 6HLB=، با 8 روز پایداری، دارای بیشترین پایداری بود. در ادامه، کمترین مقداری از سورفکتانت که برای تولید امولسیون آب- بیودیزل-گازوییل مناسب ارزیابی شد، 1 درصد حجمی در 6HLB= بود. همچنین، کمترین مقداری از سورفکتانت که نانوامولسیون در آن تولید شد، 5 درصد حجمی با 8= HLB بود.