مؤلفههای مهم در کاربست عملی روشهای تاریخگذاری «مبتنی بر سند» و «تحلیل ترکیبی إسناد-متن»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا (س).
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا (س).
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.30479/mfh.2023.17804.2169چکیده
خاورشناسان روشهای مختلفی را برای تاریخگذاری روایات، ابداع و به مرور زمان اصلاح کرده و بسط دادهاند. غیر از قواعد کلی که در هر روش وجود دارد، برخی مؤلفهها و نکات ظریف باید در کاربست هر شیوه، مورد توجه جدی قرار گیرد؛ زیرا در غیر اینصورت اعتبار نتایج پژوهش خدشهدار میشود. در این مقاله با بررسی آثار مختلف مربوط به تاریخگذاری روایات و نیز تجربه حاصل از تاریخگذاری نمونههایی از روایات، مهمترین مؤلفهها در روشهای تاریخگذاری «مبتنی بر سند» و «تحلیل ترکیبی إسناد - متن» استخراج شده است. برخی از مؤلفههای مهم در تاریخگذاری «مبتنی بر سند» عبارتند از: «بازیابی سندهای دارای ابهام»، «توجه به نظرات مختلف در تبیینِ بخشهای مختلف شبکه إسناد و اعتبار تاریخی آنها» و «توجه به شیوههای بررسی امانتداری و اعتبار تاریخی راویان و نقل آنها». مهمترین مؤلفهها در روش ترکیبی إسناد -متن عبارتند از: «به دست آوردن سیر تطور متن بر اساس طرق نقل در شبکه إسناد»، «توجه به میزان کارآمدی آزمون همبستگی در اعتبارسنجی تاریخی روایات» و «توجه به میزان کارآمدی آزمون همبستگی در یافتن تحریر اولیه و راویان مؤثر در تغییر روایت».