ارزیابی ژنها و مسیرهای مولکولی دخیل در ایجاد بیماریهای قلبی -عروقی در بیماران پرهاکلامپسی با رویکرد سیستم بیولوژی
نویسندگان
1 دکترای تخصصی ژنتیک پزشکی، آزمایشگاه ژنتیک و بالینی نورژن، مرکز تحقیقات مولکولی، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.
3 دکترای تخصصی علوم سلولی کاربردی، گروه سلولهای بنیادی و زیستشناسی تکوینی، مرکز تحقیقات علوم سلولی، پژوهشگاه رویان برای زیستشناسی و فناوری سلولهای بنیادی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.
5 کارشناس ارشد پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
6 رزیدنت گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات پیشگیری از بیماریهای زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
7 رزیدنت گروه زنان و مامایی، واحد توسعه تحقیقات بالینی شهید اکبرآبادی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
8 مربی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.89527.6485چکیده
مقدمه: فشار خون بالا در پرهاکلامپسی، یکی از مهمترین عوارض در این بیماران است که خطر ابتلاء به بیماریهای قلبی - عروقی را افزایش میدهد. با توجه به اینکه ژن ها، نقش مهمی از طریق فرآیندهای بیولوژیکی در بروز فشار خون دارند، استفاده از آنالیز بیوانفورماتیک که یک روش جدید و نوین می باشد، می تواند در شناسایی ژن های اثرگذار مؤثر باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش ژنها و مسیرهای مولکولی در بروز بیماریهای قلبی عروقی در بیماران پرهاکلامپسی انجام شد. روشکار: برای استخراج داده ها از پایگاه داده GEO استفاده گردید. دیتابیس های استخراج شده شامل GSE48424، GSE99007 و GSE91189 بودند. این داده ها در ارتباط با بیماران مبتلا به اشکال شدید و غیرشدید پره اکلامپسی بود. معیار انتخاب شده برای داده ها شامل قدر مطلق فولد چنج بیشتر از 1 و 05/0>p بود. در نهایت آنالیز داده ها با استفاده از ابزار GEO2R انجام گردید. یافته ها: پس از خوشهبندی ژنها برای مجموعه دادهها، ۲۳۵ ژن با بیان بالا و ۵۴۶ ژن با بیان پایین در فرم غیر شدید و شدید پره اکلامپسی بهدست آمد. بر اساس نتایج، تغییر بیان ژنها بین بیماران و افراد سالم عمدتاً در فرآیندهای بیولوژیکی شامل التهاب، چسبندگی سلولی و متابولیسم سلولی نقش داشتند. ژن هایی که اصلیترین نقش و بیشترین ارتباط با سایر ژن ها را داشتند شامل: HLTF، SUMO1، KDR، SNRPD3، DERL2، VCP، EIF4B، NOTCH1، SOCS3، CBL، ICAM-1، ITGB2، STRN، MEF2A و PTPRC بودند. همچنین مهمترین میکروآرناها miR-3135-3P، miR-5085 و miR-6-5085 بودند. نتیجه گیری: احتمالاً شناسایی مسیرهای بالادست و پاییندست ژن ها می تواند در طراحی استراتژی های پیشگیری کننده و درمانی کمک کننده باشد که نیازمند مطالعات بیشتر است.
