عرفان در عصر باباطاهر
نویسندگان
1 .
doi
10.22054/ltr.2000.6225چکیده
در این جستار کوشش بعمل آمده تا به اختصار؛ دورۀ درخشان تصوف و عرفان عصر باباطاهر (سدۀ پنجم) ارایه شود. مطالب مقاله در سه بخش گفته آمده است که عنوان های آن ها به قرار زیرین است: الف)- معرفی شخص باباطاهر و بررسی عرفان و تصوف سدۀ پنجم. این بخش خود در سه قسمت نگاشته آمده است که عناوین آن ها چنین است: 1- معنی عرفات و تفاوت آن با تصوف 20 بیان این نکته که دانش عرفان، دانش شخصی (علم حضوری) است، بنابراین، این دانش نه خطا بردارد، نه قابل انتقال به غیر باشد 3- دورنمایی از عرفان و تصوف از سدۀ دوم و بیان چون و چندی آن در این زمان ب)- معفی باباطاهر عریان و تنی چند از صوفیان و عارفان معاصروی. این بخش در دو قسمت نوشته آمده است: 1- معرفی مشایخی که روش تصوف زاهدانه داشتند. از این فرقه چهار تن از صوفیان سترگ با ذکر برجسته ترین آثارشان معرفی شده اند 2- معرفی عارفانی که مسلک عرفان عاشقانه داشتند، از این دسته نیز به شناساندن چهارتن بسنده شده است. ج)- نتیجه گیری کلی از شیوه های عرفانی عارفان آن زمان. این بخش نیز در دو مرحله نگاشته آمده است: 1- ذکر نمونه هایی از باورهای آن چهار صوفی که روش تصوف زاهدانه داشتند؛ نتیجه گیری و تحلیل باور داشت های ایشان و بررسی زهد و عبادت منفی و مثبت 2- ذکر نمونه هایی از برجسته ترین آثار چهارتن دیگر از عارفانی که هم فکر باباطاهر بودند.