تأثیر شیوههای مختلف کنار آمدن با استرس ورزشی بر منابع استرس حاد و کورتیزول بزاقی کشتیگیران
نویسندگان
1 استاد، روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشیار، فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3 استادیار، فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.22059/jmlm.2015.52773چکیده
یکی از عوامل مهم اثرگذار بر اجرای موفق در رقابتهای ورزشی، چگونگی کنار آمدن با استرس است. به همین منظور هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر شیوههای مختلف کنار آمدن با استرس ورزشی بر منابع استرس حاد و کورتیزول بزاقی کشتیگیران بود. با توجه به معیارها و متغیرهای این تحقیق از بین 270 کشتیگیر فعال در سطح کشوری، 30 نفر با توجه به نقطۀ برش پرسشنامۀ سبکهای مقابله با استرس در دو گروه رویارویی و اجتنابی در این تحقیق شرکت کردند. از شرکتکنندهها خواسته شد پرسشنامۀ منابع استرس حاد کشتی را تکمیل کرده و در مرحلۀ جمعآوری بزاق برای اندازهگیری سطح کورتیزول بزاقی شرکت کنند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که مقادیر منابع استرس حاد در بین کشتیگیران رویارویی نسبت به گروه اجتنابی بهصورت معناداری بیشتر است (001/0=P). همچنین سطح کورتیزول بزاقی گروه اجتنابی نسبت به گروه مقابل به شکل معناداری پایینتر بود (012/0=P). با استناد به نتایج این تحقیق میتوان گفت که شیوههای مختلف کنار آمدن با استرس بر میزان ادراک استرس از منابع استرس حاد و سطح کورتیزول بزاقی کشتیگیران تأثیر میگذارد. از نتایج این تحقیق میتوان در آموزش شیوههای مختلف کنار آمدن با استرس ورزشی به کشتیگیران برای کاهش فشار روانی رقابتها استفاده کرد.