فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: حاملگی خارج رحمی اسکار سزارین، یک وضعیت تهدید کننده زندگی با خطر بسیار بالا برای پارگی رحم و تمام عوارض مادری مرتبط با آن در نظر گرفته می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین پیامدها و عوارض روش‌های درمانی مختلف حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین انجام گرفت. روش‌کار: این مطالعه مقطعی و گذشته‌نگر در سال‌های 1400-1395 بر روی 120 بیمار با حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین در مرکز آموزشی- درمانی علوی اردبیل انجام شد. بیماران با یکی از 5 روش درمانی شامل: 1- لاپاراتومی، 2- هیستروسکوپی و کورتاژ، 3- هیستروسکوپی و کورتاژ پس از درمان با متوتروکسات سیستمیک، 4- متوتروکسات سیستمیک و 5- متوتروکسات سیستمیک همراه با پتاسیم هیدروکسید مورد درمان قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 26) و آزمون‌های شاپیروویلک، آنووا، تی مستقل، کروسکال والیس، یو من ویتنی، کای اسکوئر و تست دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: سابقه‌ جفت آکرتا در ۴ بیمار (3/3%)، سابقه‌ دیلاتاسیون و کورتاژ در ۱۴ بیمار (7/11%)، سابقه‌ خروج دستی جفت در ۵ بیمار (2/4%) و سابقه‌ IVF در ۲ بیمار (7/1%) گزارش ‌شد. در 78 بیمار (65%) ضربان قلب جنینی وجود نداشت. سطح β-HCGقبل از درمان در 37 مورد (8/30%) کمتر و در 83 مورد (2/69%) بیشتر از 5000 بود. مقایسه پیامدها در روش‌های مختلف درمانی نشان داد که تحلیل کامل توده، طول مدت بستری، نیاز به تزریق خون، میزان خون از دست ‌رفته و سرعت نرمال شدن β-HCG (001/0=p) تفاوت معنی‌داری با هم داشتند؛ اما ابتلاء به عفونت ثانویه (15/0=p) و انجام هیسترکتومی (17/0=p) تفاوت معنی‌داری نداشتند. نتیجه ­گیری: درمان ترکیبی شامل متوتروکسات و هیستروسکوپی همراه با کورتاژ بیشترین موفقیت و کمترین عوارض را در حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین نشان داد.