واکاوی نوسانات دمای جنوب غرب ایران بر اساس مدلهای گردش عمومی جو و شبکه عصبی (مطالعه موردی: ایستگاههای جلگه ای و کوهپایه ای)
نویسندگان
1 دکتری / آب و هواشناسی، دانشگاه زنجان، ایران.
2 کارشناس ارشد / مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران هواشناسی.
doi
چکیده
هدف از این مطالعه بررسی و تحلیل چرخههای و جهشهای میانگین دمای جنوب غرب ایران بر اساس شبکههای عصبی و مدلهای گردش عمومی جو تحت سناریوهای تغییر اقلیم میباشد. دادههای مورداستفاده در این پژوهش شامل میانگین دمای روزانه ایستگاههای سینوپتیک اهواز، آبادان، دزفول، شهرکرد، لرستان و همدان دادههای باز تحلیل NCEP و خروجیهای مدل HadCM3 دادههای نسل سوم مدل جهانی اقلیم تحت سناریوی A2 و B2 برای دوره پایه (1991-1961 میلادی) میباشد. در این مطالعه به جز مراحل پیشبینی سایر مراحل از جمله واسنجی دادهها، ارزیابی و صحت سنجی مدل در نرمافزار متلب و برای ترسیم نقشهها از سورفر بهره گرفته شده است. میزان برآورد دما بر اساس خروجی مدلهای گردش عمومی Hadcm3 در سناریوی A2a و B2a در اکثر نواحی تا سال 2099 از روند افزایشی تا 5/1 درجه سانتیگراد برخوردار بوده است. نتایج حاصل از تحلیل چرخههای نشان داد که دما بر اساس خروجی شبکههای عصبی و مدلهای گردش عمومی جو در سناریوی A2a و B2a دارای چرخههای کوتاهمدت 2 تا 4 ساله حاکم است. نتایج حاصل از آماره الکساندر سون بیانگر این است که میانگین دمای جنوب غرب ایران از سال 2050 به بعد دارای جهش معنیدارای میباشد.