فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: شکست مکرر لانه‌گزینی، نشان‌دهنده ناتوانی در رسیدن به بارداری، علی‌رغم انتقال جنین‌های با کیفیت بالا است. در برخی بررسی‌ها، نرخ حاملگی بالاتری با انتقال‌های بلاستوسیست، دوگانه و یا با انتقال مخلوط نسبت به انتقال جنین‌های مرحله کلیواژ مشاهده شده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه میزان بارداری در این سه روش انتقال در بیماران با سابقه شکست مکرر لانه‌گزینی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی گذشته‌نگر در سال 1402-1400 بر روی 150 نفر از بیماران با تشخیص شکست مکرر لانه‌گزینی در بیمارستان شهید اکبرآبادی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. تمام این افراد، جنین فریز شده 3 روزه داشتند. پس از آماده‌سازی آندومتر در یک گروه، جنین بلاست شده و در گروه دیگر، جنین 3 روزه و سپس جنین بلاست (انتقال دوگانه) و در گروه سوم، جنین 3 روزه و 5 روزه همراه هم انتقال داده شد. اطلاعات دموگرافیک بیماران و نتایج بارداری افراد با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه‌ 22) و آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه، کروسکال- والیس و کای ‌اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: بیشترین درصد حاملگی شیمیایی در گروه بلاستوسیست (6/38%) و سپس گروه دوگانه (8/29%) و گروه مخلوط (4/19%) و بیشترین درصد حاملگی بالینی در گروه بلاستوسیست (3/26%) و سپس گروه دوگانه (5/17%) و گروه مخلوط (1/11%) بود که علی‌رغم بارداری بالاتر در انتقال بلاستوسیست، اختلاف آماری معنی‌داری در گروه‌ها مشاهده نشد (177/0=p). دو مورد سقط در انتقال بلاستوسیست و یک مورد حاملگی هتروتوپیک در گروه دوگانه نیز وجود داشت. نتیجه­ گیری: درصد میزان حاملگی شیمیایی و بالینی در گروه انتقال بلاستوسیست بیشتر از دو گروه دیگر گزارش شد، ولی از نظر آماری تفاوت معنی‌داری وجود نداشت.