بررسی نظاممند اثرات پروبیوتیکها بر پیامدهای فناوریهای کمک باروری: مطالعه مروری
نویسندگان
1 استادیار گروه تغذیه سلولی مولکولی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
6 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
7 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.87336.6410چکیده
مقدمه: ناباروری بهعنوان عدم موفقیت در بارداری پس از ۱۲ ماه رابطه جنسی منظم و بدون محافظت تعریف میشود. میکروبیوم روده و واژن، نقش بسزایی در نتایج باروری ایفا میکند که تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله عوامل تغذیهای قرار دارد. پروبیوتیکها بهعنوان یکی از این عوامل، میتوانند بهطور مستقیم با تعدیل رشد میکروبی و یا غیرمستقیم از طریق تأثیر بر سیستم ایمنی و متابولیسم، بر پیامدهای باروری تأثیر بگذارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر پروبیوتیکها بر نتایج فناوریهای کمک باروری انجام شد. روشکار: در این مطالعه مرور نظاممند، پایگاههای اطلاعاتی Medline، Embase، Web of Science، Google Scholar، Science Direct، Scopus، Magiran، SID، ISC و Cochrane Library بدون محدودیت زمانی تا مارچ 2025 با استفاده از کلیدواژههای پروبیوتیک، ناباروری، فناوریهای کمک باروری، IVF و IUI جستجو شدند. یافته ها: در 7 مطالعه مورد بررسی، تجویز واژینال پروبیوتیکها تأثیر معناداری بر نتایج کلی فناوریهای کمک باروری نداشت. همچنین، ترکیبات پروبیوتیک- پریبیوتیک در زنان زیر ۴۰ سال و موارد شکست مکرر لانهگزینی، نرخ بارداری و تولد زنده را افزایش داد. بهطور خاص، پروبیوتیکهای واژینال میزان سقط جنین را کاهش دادند. نتیجه گیری: اگرچه پروبیوتیکها ممکن است در برخی جنبههای باروری مؤثر باشند، اما شواهد موجود قطعی نیست و اثربخشی پروبیوتیکها به عوامل متعددی مانند روش تجویز، ترکیب باکتریایی و ویژگیهای فردی وابسته است. انجام مطالعات بیشتر با طراحی مناسب برای تعیین نقش دقیق پروبیوتیکها در پزشکی باروری ضروری است.
