اثر تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی آیریزین و نیمرخ لیپیدی زنان مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
2 استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
3 استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
4 استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.89630.6492چکیده
مقدمه: دیابت نوع ۲، نوعی بیماری متابولیکی است که با ترشح ناکافی انسولین و کاهش حساسیت سلولها، موجب افزایش قند خون میشود. آیریزین، هورمونی است که توسط بافتهای عضلانی در پاسخ به فعالیت بدنی تولید میشود و میتواند تأثیر مثبتی بر کاهش وزن، بهبود حساسیت به انسولین و تنظیم سطح قند خون داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی آیریزین و نیمرخ لیپیدی در زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1402 بر روی 30 نفر از زنان 55-35 ساله مبتلا به دیابت نوع 2 در شهر اصفهان انجام شد. افراد بهصورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول به انجام تمرینات پیلاتس بهمدت 12 هفته بهصورت فزاینده، 3 جلسه در هفته و هر جلسه بهمدت 50 دقیقه پرداختند و گروه کنترل، برنامه روتین زندگی را ادامه دادند. قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، خونگیری بهمنظور اندازهگیری آیریزین و نیمرخ لیپیدی انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماریSPSS (نسخه ۲۵) و آزمونهای تحلیل کوواریانس و شاپیروویلک انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: بر اساس نتایج مطالعه، انجام 12 هفته تمرین پیلاتس باعث افزایش سطح سرمی آیریزین (001/0=p)، کاهش کلسترول (001/0=p)، تریگلیسیرید (001/0=p) و LDL (001/0=p) و افزایش HDL (001/0=p) در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 شد. نتیجه گیری: تمرین پیلاتس میتواند سبب بهبود سطح سرمی سطح آیریزین و نیمرخ لیپیدی شود، از این رو تمرین پیلاتس ممکن است یک روش درمانی مؤثر برای زنان مبتلا به دیابت نوع دو باشد.