اثر آبگیری اسمزی قبل از خشک کردن بر خصوصیات فیزیکی شیمیایی و حسی ورقه های پیاز خشک
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 بخش علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22034/fr.2021.37834.1711چکیده
زمینه مطالعاتی: آبگیری اسمزی یکی ازپیش تیمارهای پیشنهاد شده به منظور بهبود کیفیت محصولات خشک شده نظیرسبزیجات میباشد. هدف: هدف ازاین مطالعه بررسی تأثیر نوع محلول اسمزی برمیزان آبگیری وخصوصیات کیفی ورقه های پیاز خشک شده باروش ترکیبی اسمز- هوای گرم بوده است. روش کار: پیاز پس ازپوستگیری، شسته شده و به صورت ورقه های نازک برش داده شد. آبگیری اسمزی ورقه های پیاز در پنج محلول اسمزی باترکیب مختلف ((نمک (T2)، نمک و شکر (T3)، اسیدسیتریک (T4)، نمک و اسید سیتریک (T5)،نمک و شکر و اسید سیتریک (T6)) به مدت یک ساعت انجام شد. بعداز خروج ازمحلول اسمزی ورقه های پیاز توزین و در آون آزمایشگاهی در دمای °C65 تا رسیدن به رطوبت 6 درصد خشک شدند. میزان کاهش آب، جذب مواد جامد محلول و کاهش وزن بعد از پیش تیمار اسمز و خصوصیات کیفی پیاز خشک شده شامل میزان ویتامین ث، میزان فنل کل، pH، رنگ، بازجذب آب و صفات حسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: مشخص شد که ترکیب محلول اسمزی بر میزان آبگیری و کیفیت پیازخشک موثر بود. بیشترین کاهش وزن، کاهش آب و جذب موادجامد محلول مربوط به پیاز تیمار شده با محلول اسمزی ترکیبی نمک، ساکارز و اسید سیتریک بود. کمترین تغییرات نامطلوب رنگ در نمونه پیش تیمار شده با محلول نمک مشاهده شد. تیمار با محلول اسمزی ترکیبی نمک، ساکارز و اسید سیتریک بیشترین تاثیر را در حفظ ویتامین ث و ترکیبات فنولی پیاز داشت. استفاده از پیش تیمار اسمزی میزان بازجذب آب محصول را کاهش داد. نمونه های پیاز خشک شده با پیش تیمار اسمز، ازنظر رنگ، امتیاز کمتر ولی طعم و قابلیت پذیرش بیشتری نسبت به نمونه شاهد داشتند. نتیجه گیری نهایی: برای پیش تیمار ورقههای پیاز قبل از خشک کردن، استفاده از محلول اسمزی ترکیبی (نمک، ساکارز و اسید سیتریک) نتایج بهینه را از نظر ویژگیهای حسی و فیزیکی شیمیایی ایجاد کرد.