تحلیل و ارزیابی دیدگاه حسن بن زینالدین عاملی در مواجهه با آسیب گسست اسناد در منتقیالجمان و معالمالدین
نویسندگان
1 استادیار علوم قرآن و حدیث، پردیس فارابی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، پردیس فارابی دانشگاه تهران.
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، پردیس فارابی دانشگاه تهران.
doi
10.30479/mfh.2022.2587چکیده
حسن بن زینالدین عاملی از عالمان برجسته شیعه در قرن دهم و یازدهم هجری در منطقه جبل عامل است که با رویکرد سندمحور نسبت به احادیث، به پالایش روایات مهمترین منابع روایی شیعه روی آورد و با ارائه آراء رجالی، فقهالحدیثی و نقدالحدیثی خود در کتب گوناگون، نسبت به عالمان پیشین، گامی فراتر در ارتقاء دانش حدیثی شیعه برداشت. از اینرو، جایگاه علمی و رویکرد نقادانه شیخ حسن نسبت به روایات، شناخت اندیشههای نقدالحدیثی او را حائز اهمیت مینماید. پژوهش حاضر، به منظور شناخت نحوه تعامل صاحب معالم با آسیبهای ناظر به گسست اسناد روایات، در محدوده دو کتاب منتقیالجمان و معالمالدین با روش مطالعه کتابخانهای و رویکرد توصیفی ـ تحلیلی گردآمده است. در پی بررسی آراء عالمان متقدم همچون علامه حلی، شهیدثانی و مقدس اردبیلی، توجه اندک ایشان نسبت به این نوع آسیبهای سندی مشاهده میشود و در مقابل، روشمندی و توجه بیشتر و دقیقتر شیخ حسن برای تشخیص و اصلاح این آسیبها از رهگذر مراجعه به کتب رجالی و فهرستها، شناخت طبقات راویان، بهرهگیری از اسناد مشابه و مشهور و نقل متناظر روایات در سایر کتب روایی نمایانست. هرچند، پژوهشهای صاحب معالم نیز گاه در پی عدم جامعنگری و تتبع ناقص، به ارائه تحلیلی نادرست و قضاوت زودهنگام انجامیده است.