اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود بهزیستی اجتماعی و روابط مادر-فرزندی دختران تکوالدینی مادرسرپرست
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده-ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد، اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده-ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد، اصفهان، ایران
doi
10.22038/jfmh.2016.8612چکیده
مقدمه: با توجه به این که بهبود روابط و حل تعارضات در بستر خانواده یکی از عواملی بهبود بهزیستی اجتماعی افراد است هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود بهزیستی اجتماعی و روابط مادر-فرزندی دختران بیسرپرست بود.روشکار: روش پژوهش این مداخله بالینی، با پیش آزمون-پس آزمون و گروه شاهد بود. 28 دختر مادرسرپرست دارای تعارض با خانواده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد گماشته شدند و پرسشنامههای مقیاس بهزیستی ذهنی و رابطه والد-فرزندی توسط افراد هر دو گروه تکمیل گردید. گروه آزمون 10جلسه 90 دقیقهای هفتگی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند. تحلیل دادهها با آمار توصیفی و تحلیلی صورت گرفت.یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پرسشنامههای گروه آزمون و شاهد، تفاوت معنیدار وجود دارد(05/0>P).نتیجهگیری: بنا بر نتایج درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود بهزیستی اجتماعی افراد و همچنین روابط مادر-فرزندی موثر است.