پیشبینی استرس ادراک شده مادران دارای فرزند عقبماندهی ذهنی بر پایه جهتگیری مذهبی درونی و بیرونی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه روانشناسی ومشاوره، پردیس علوم تحقیقات یزد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
2 دانشیار دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
doi
10.22038/jfmh.2016.8477چکیده
مقدمه: در این پژوهش رابطه بین استرس ادراک شده مادران دارای فرزند عقبمانده ذهنی و جهتگیری مذهبی درونی و بیرونی مورد ررسی قرار گرفت.روشکار: روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی شهر شهرکرد بودند. در این پژوهش روش نمونهگیری تصادفی و حجم نمونه 150 نفربرآورد گردید. در این پژوهش به منظور جمع آوری دادهها از دو پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و جهتگیری مذهبی آلپورت استفاده شده است. جهت تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده و چند متغیره به شیوه گام به گام استفاده گردید.یافتهها: نتایج پژوهش حاضر مبین این است که بین شاخص جهتگیری مذهبی و استرس ادراک شده همبستگی معنیداری وجود دارد. در این پژوهش بین استرس ادراک شده و جهت گیری مذهبی بیرونی همبستگی مثبت و معنیداری مشاهده ولی بین استرس ادراک شده و جهتگیری مذهبی درونی همبستگی معنیداری مشاهده نگردید.نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد توجه به سلامت مادران دارای فرزند عقبمانده ذهنی در جهت بهبود وضعیت زندگی و پذیرش این کودکان ضروری است. شناسایی عوامل ایجاد استرس در این والدین و حمایت اجتماعی و درمانی و ارائه خدمات به این خانوادهها و برنامهریزی دقیق و ارایه راهکارهای درمانی ویژه و آگاهیبخشی به خانوادهها می تواند از بروز عقبماندگی ذهنی فرزندان تاحدود زیادی بکاهد وبر سلامت روان ماداران دارای فرزند عقبمانده ذهنی اثر بگذارد.