رابطهی ابعاد سازگاری وکیفیت روابط بین فردی و مقایسهی آن در دانشجویان موفق و ناموفق
نویسندگان
1 عضو هیات علمی مؤسسهی پژوهش و برنامه-ریزی آموزش عالی، تهران، ایران
doi
10.22038/jfmh.2016.9089چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، رابطهی ابعاد سازگاری و کیفیت روابط بین فردی و مقایسهی آن در دانشجویان موفق و ناموفقبود.روشکار: جامعهی آماری این تحقیق، شامل دانشجویان شاغل به تحصیل دورهی کارشناسی دانشگاههای دولتی شهر تهران بود. نمونه 400نفر از دانشجویاندختر و پسر دارای پیشرفت تحصیلی بالا و پاییندانشگاههای تهران در سال تحصیلی 1393-1392 بودند. این افرادبه شیوهی نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادههاازپرسشنامههای سازگاری بل و مقیاس دلبستگی کولینز و رید (1990) استفاده شد. دادهها از طریق آزمون تی و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل گردیدند.یافتهها: نتایج، بیانگر رابطهی معنیدار بین بعد سازگاری عاطفی و اجتماعی با روابط بین فردی در دانشجویان بود. به علاوه بین ابعاد سازگاری و روابط بین فردی در دانشجویان موفق و ناموفق، تفاوت معنی داری مشاهده نشد.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش اهمیت شناخت ابعاد مختلف سازگاری را در روابط بین فردی نشان میدهد.