تأثیر ترانگزامیک اسید خوراکی و وریدی بر کاهش بروز خونریزی پس از زایمان سزارین: یک کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده
نویسندگان
1 استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات خونریزیهای غیرطبیعی رحم، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
2 متخصص زنان و زایمان، فلوشیپ لاپاراسکوپی، بیمارستان زنان آرش، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
4 استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات خونریزیهای غیرطبیعی رحم، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
5 استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات خونریزیهای غیرطبیعی رحم، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
6 استادیار گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
7 استادیار گروه فارماکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.86105.6360چکیده
مقدمه: با توجه به تناقض در اثربخشی انواع خوراکی و تزریقی تجویز ترانگزامیک اسید، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر تجویز فرم های خوراکی و تزریقی ترانگزامیک اسید بر کاهش شیوع خونریزی پس از سزارین انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده در سال 1403-1402 بر روی ۱۰۰ زن باردار کاندید سزارین غیراورژانسی در بیمارستان امیرالمومنین (ع) سمنان انجام شد. افراد به دو گروه ۵۰ نفره ترانگزامیک اسید وریدی (یک گرم قبل از شروع عمل) و خوراکی (۲ گرم یکساعت قبل از شروع عمل) تقسیم شدند. حجم خونریزی، سطوح سرمی هموگلوبین و هماتوکریت و عوارض دارویی بین دو گروه مقایسه شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: بعد از عمل، در گروه ترانگزامیک اسید خوراکی نسبت به وریدی، تعداد ضربان قلب (021/0=p)، حجم خونریزی حین عمل (001/0>p) و شیوع عوارض (016/0=p) با تفاوت معنی داری بالاتر و سطوح سرمی هموگلوبین (013/0=p) و هماتوکریت (003/0=p) بهطور معنی داری پایین تر بود. نتیجه گیری: ترانگزامیک اسید وریدی، نسبت به نوع خوراکی ضمن اثربخشی مناسبتر، در کاهش شیوع خونریزی پس از سزارین، با عوارض کمتری نیز همراه است.
