بررسی چارچوب اخلاقی در آموزش جنسی نوجوانان: مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مامایی، گروه سلامت باروری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار گروه بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، ایرانشهر، ایران.
3 مربی گروه مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، اردبیل، ایران.
4 دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت باروری، مرکز پژوهشهای علمی و فناوری دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5 دانشجوی دکترای تخصصی مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
6 مربی گروه مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران.
7 استادیار گروه بهداشت باروری، مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. استادیار گروه بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، پژوهشکده مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.86625.6375چکیده
مقدمه: آموزش جنسی، یکی از مسائل اساسی در ارتقای سلامت نوجوانان می باشد که همواره از نظر فرهنگی و اجتماعی با چالشهایی مواجه بوده است. در چنین بستری، تدوین یک چارچوب اخلاقی جامع، ضرورتی اجتنابناپذیر به شمار میآید. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی چارچوب اخلاقی پیرامون آموزش جنسی برای نوجوانان انجام شد.روشکار: این مرور نظاممند مطابق با دستورالعملهای PRISMA و با جستجو در دیتابیس های Pubmed، Scopus، Web of Science با موتور جستجوی گوگل اسکالر و با استفاده از واژگان کلیدی MeSH متناسب از ژانویه 2013 تا 6 مارس 2025 انجام شد و کیفیت مطالعات با استفاده از ابزار ارزیابی و مرور کیفی مؤسسه جوآنا بریگز بررسی گردید. در مجموع، ۱۴ مطالعه با کیفیت بالا انتخاب و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که رضایت والدین نقش اساسی در آموزش جنسی نوجوانان ایفا میکند؛ بهویژه در مواردی که تأثیر والدین ممکن است بر هویت و رفتار مستقل نوجوانان غلبه کند. همچنین، یافتهها بر اهمیت صداقت در ملاحظات اخلاقی هنگام ارائه آموزش جنسی تأکید دارند. علاوه بر این، محتوای آموزشی باید با هنجارهای اخلاقی، فرهنگی و مذهبی جامعه تطبیق داشته باشد تا تأثیرگذاری آن افزایش یابد.نتیجه گیری: توجه به چارچوب اخلاقی در آموزش جنسی نوجوانان میتواند تأثیر مثبتی بر نگرشها، دانش و رفتارهای آنان داشته باشد و در نهایت منجر به بهبود سلامت فردی، خانوادگی و اجتماعی شود.
