فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تهوع و استفراغ، یکی از شایع‌ترین عوارض نامطلوب جراحی سزارین با بی‌حسی نخاعی می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تزریق وریدی داروهای متوکلوپرامید و اندانسترون در پیشگیری از تهوع و استفراغ در عمل جراحی سزارین انتخابی با بی‌حسی نخاعی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور همراه با گروه کنترل در سال 1400-1399 بر روی 150 زن باردار 40-18 ساله کاندید عمل جراحی سزارین الکتیو در بندرعباس انجام شد. بیماران به‌صورت بلوک تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. 5 دقیقه قبل از بی‌حسی نخاعی، یک گروه اندانسترون، گروه دیگر متوکلوپرامید و گروه سوم نرمال سالین وریدی دریافت نمودند. بروز تهوع و استفراغ، تعداد موارد تهوع و استفراغ، فشار خون سیستولی و دیاستولی و ضربان قلب در ساعات 1، 2، 4 و 6 بعد از بیهوشی نخاعی و همچنین میزان مصرف افدرین در سه گروه مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: میزان بروز تهوع و/یا استفراغ در طی ساعت اول بعد از بیهوشی نخاعی در گروه شاهد 50%، در گروه اندانسترون 40% و در گروه متوکلوپرامید 22% بود. در مجموع خطر بروز تهوع و /یا استفراغ در طی ساعت اول بعد از عمل در گروه متوکلوپرامید 56% نسبت به گروه کنترل کمتر بود. از لحاظ میزان بروز تهوع و استفراغ در ساعت‌های بعدی، تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها مشاهده نشد (05/0<p). همچنین تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها از نظر میزان بروز هیپوتانسیون و میزان افدرین مصرفی مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه­ گیری: تزریق متوکلوپرامید وریدی به‌میزان 10 میلی‌گرم قبل از بی­ حسی نخاعی در سزارین انتخابی، بروز تهوع و/ یا استفراغ در ساعت اول بعد از عمل را بیشتر از اندانسترون کاهش می‌دهد.